CINEMA SHOULD MAKE YOU FORGET YOU ARE SITTING IN A THEATER – ROMAN POLANSKI

Sunday, December 30, 2012

பாரசீக மன்னன்




வருடக்கடைசியில் ஒரு நெஞ்சைப்பிழியும் உலக சினிமாவை பார்த்தே தீருவது என்று நானும், பிலாசபியும் கங்கணம் கட்டிக்கொண்டு இன்று காலை எஸ்கேப் அரங்கினுள் நுழைந்தோம். 'என்னவளே'(மாதவன்), 'ஜூனியர் சீனியர்' (மம்முட்டி)  படங்களை இயக்கிய சுரேஷ்தான் கதையின் நாயகன், இசை சிற்பி மற்றும் இயக்குனர். டைட்டிலுக்காக சென்ற முதல் படம் இதுதான். பாக்தாத் திருடனுக்கு பிறகு அருமையான கேட்சிங் டைட்டில் என்றால் சும்மாவா?  

உள்ளே நுழைந்ததும் முதல் நான்கு வரிசைகள் மட்டுமே நிரம்பி இருந்தன. 'கண்டிப்பாக நம்மைத்தவிர மற்றவர்கள் எல்லாம் படக்குழுவினருக்கு தெரிந்தவர்களாக இருப்பார்கள். காம்ப்ளிமென்ட் டிக்கெட் என்று நினைக்கிறேன்' என்றார் பிலாசபி. தம்பி சொன்னது சரிதான். எம்மை க்ராஸ் செய்து சீட்டில் அமர சென்ற நபர் ஒருவர் பிலாசபியின் நண்பர். அவரைப்பிடித்து 'நீ என்ன இந்த படத்துக்கு? படத்துல வொர்க் பண்ணவங்க உனக்கு தெரிஞ்சவங்களா?' எனக்கேட்க ஆம் என்று தலையாட்டினார் அவர். இயக்குனர் நேற்றே தியேட்டருக்கு வந்து சென்றுவிட்டார் என்று அவர் கூற கோல்டன் சான்ஸை மிஸ் செய்ததை எண்ணி தூக்கத்தில் துக்கத்தில் ஆழ்ந்தோம். 

கதை என்ன? அதாகப்பட்டது ஹீரோவின் அக்கா மகன் பள்ளிக்கு செல்லும்போது காணாமல் போகிறான். குழந்தை கடத்தலில் ஈடுபடும் கும்பல் இதை செய்தது என்பதை துப்பறிந்து அவர்களை துரத்துகிறார் நம்ம ஆளு. நடுவே கொஞ்சம் காதல்(??), காமடி(!!) கலந்து கருத்து சொல்ல கடும் முயற்சி செய்துள்ளனர். டைட்டில் போட ஆரம்பித்ததில் இருந்தே ரகளைதான் போங்கள். இரவொளியில் பாங்காக் நகரை டாப் ஆங்கிளில் காட்டிவிட்டு 'Bangkok Midnight' என்று உணர்த்துவது அடே அடடே. கதையின் நாயகன் சுரேஷ் என்று தமிழில் போட்டுவிட்டு அதன் கீழ் Hero of the Story என்பதற்கு பதில் Story of the Hero என்று போட்ட உசிதசிகாமணி யாரென்று தெரியவில்லை. தமிழ் சினிமாவில் புதுமையை புகுத்தோ புகுத்தென்று புகுத்தும் விதமாக 'இசை ஆலோசகர்' யுவன் ஷங்கர் என்றும் டைட்டில் போட்டு பிரமிக்க வைத்ததை என் சொல்ல?     

                                                          
படத்தில் ஹீரோவின் பெயர் மலர் மன்னனாம். ஆனால் நைனா உட்பட அனைவரும் அழைப்பது 'கிங்'. 'பிறகெதற்கு 'பாரசீக மன்னன்'?' என்று கேள்வி கேட்டால் வாயில் அடிப்போம். நாயகி ஸ்ருதி இப்போதுதான் போட்ட பொடி தோசை போல ஓரளவுக்கு நன்றாகத்தான் இருக்கிறார். ரமேஷ்கண்ணா, ஆர்த்தி, பாலாஜி ஆகியோர் காமடி என்கிற பெயரில் செம காமடி செய்கிறார்கள். அக்கா மகனுக்கு ஐஸ்க்ரீம் வாங்கித்தர முன்னணி ஐஸ்க்ரீம் பார்லரான பேஸ்கின் & ரோப்பின்ஸ் கடையில் அக்கவுண்ட் வைக்கிறார் ஹீரோ. இந்த கொடுமைய என்னன்னு சொல்ல? எப்படி சொல்ல? லோ பட்ஜெட் படமோ என்று யூகித்தது எவ்வளவு பெரிய தவறு என்பதை பாங்காக் டூயட் பாடல் உணர்த்தியது. 

என்ன இருந்தாலும் குழந்தை கடத்தல் நெட்வொர்க் எப்படி செயல்படுகிறது என்பதை சொல்ல முயன்றதற்கு சுரேஷை பாராட்டலாம். குழந்தைகளை திருடி தத்து கொடுத்தல், நரபலி, பிச்சை எடுக்க வைத்தல், உறுப்புகளை திருடுதல் என பல்வேறு செயல்களை எப்படி நாடெங்கும் செய்கிறார்கள் என்பதை காட்டும் காட்சிகள் மட்டும் படத்தின் ப்ளஸ். அதைத்தாண்டி இக்காவியத்தின் அசுர பலம் என்னவெனில் அது சுரேஷின் நடிப்பைத்தவிர வேறென்னவாக இருக்க முடியும்? 

பரிவு
நட்பு
காதல்
சோகம்
துயரம்
கடுப்பு
கோபம்
கர்வம் 
வன்மம்
வெட்கம்
பேரன்பு
வெறுப்பு
பதற்றம்
படபடப்பு
சாத்வீகம் 
புல்லரிப்பு 
சங்கோஜம் 
சமாதானம் 
மிதவாதம் 
அகம்பாவம் 
தீவிரவாதம் 
பெருங்கோபம்
புளகாங்கிதம் 
அகிம்சை நிலை 
ஆழ்நிலை மௌனம் 

இப்படி பல்வேறு உணர்வுகளை கலந்த பாத்திர படைப்பிற்கு துளியும் மெனக்கெடாமல் ஒரே மாதிரி ரியாக்சனை தந்து அசத்தோ அசத்தென்று  அசத்தி வருட இறுதியில் தமிழ் சினிமா புகழை பிரபஞ்ச லெவலுக்கு உசத்தோ உசத்தென்று உசத்திய சுரேஷ்...நீ நடிகன்யா...!!! நடிகன்யா!!
.......................................................................      

    

                                                

Saturday, December 29, 2012

டீக் ஹை?



                                                       சிங்கப்பூரில் இறந்த அப்பெண்ணின் உடல்

கடந்த சில வாரங்களாக எந்த செய்தி சேனலை திருப்பினாலும் கேங்ரேப்/பாலியல் வன்முறை தாங்கிய செய்திகள்தான். குறிப்பாக இன்று இறந்த 23 வயது பெண்ணிற்கு இழைக்கப்பட்ட அநியாயம் குறித்து கணக்கிலடங்கா விவாதங்கள், போராட்டங்கள், காமுகர்களுக்கு என்ன தண்டனை தர வேண்டும் என ஆளாளுக்கு தரும் ஆலோசனைகள் என நீள்கிறது பட்டியல். இவ்விஷயத்தில் அரசு மற்றும் அதிகாரிகளின் ஒவ்வொரு அசைவிலும் மறைமுக அரசியல் ஒளிந்து இருப்பதை விஷயம் தெரிந்தவர்கள் நன்றாக அறிந்திருப்பர். இன்னும் சில நாட்களுக்கு மீடியா பல்வேறு தளங்களில் இதே தலைப்பை மையமாக வைத்து தொடர்ந்து விவாதிக்கத்தான் போகிறது. கோடிக்கணக்கான மக்கள் எத்தனை கூப்பாடு போட்டாலும் தான் நினைப்பதை மட்டுமே மத்திய மற்றும் டில்லி மாநில அரசுகள் 'சாதுர்யமாக' செய்யப்போகின்றன என்பதில் மாற்றுக்கருத்து இல்லை.

முன்னெப்போதும் இல்லாத அளவிற்கு(26/11 குண்டு வெடிப்பையும் சேர்த்து) இப்படி ஒரு மக்கள் புரட்சியை இந்திய அரசு கண்டதில்லை. போராட்டத்தை அடக்க மாட்டாமல் அரசாங்கம் கையை பிசைந்து கொண்டு நிற்க அந்நேரம் பார்த்து முக்கிய(சாதகமான?) திருப்பமாக   அமைந்தது தோமர் எனும் காவலரின் மரணம். 'போராட்டம் வன்முறையாக மாறியதன் விளைவாகவே அவர் இறந்தார். மக்கள் வன்முறையில் இறங்கக்கூடாது' என்று சூட்டை தணிக்க பார்த்தது அரசும், தலைநகர காவல்துறையும். 'சற்று அதிகமாக உணர்ச்சிவசப்பட்டு விட்டோமோ' என்று போராடியவர்கள் குழம்பிய நேரம் அதிரடியாக டி.வி.க்களில் பேட்டி அளித்தார் பாலின் எனும் பெண்(கீழுள்ள படத்தில் இருப்பவர்). 'தோமர் உடலில் வெளிப்படையாக எந்த காயமும் இல்லை. ஓடிவந்ததில் மூச்சிரைத்து இறந்திருக்கலாம்' என்று அவர் அடித்து கூறியதோடு 'எங்கும் இதை சொல்லுவேன். யார் மிரட்டினாலும் பின்வாங்க மாட்டேன்' என்று துணிச்சலாக கூற அதிர்ந்தது காவல்துறை.

'பலமான உள்காயம் ஏற்பட்டு இறந்துவிட்டார்' என போஸ்ட்மார்ட்டம் நியாயமான(!) ரிப்போர்ட் வந்தது. இந்தியான பிறந்ததற்கு காலரை தூக்கி விட்டேன்.  
    
                                                            
மிகச்சிறந்த சிகிச்சை அளிக்கிறோம் என்று கூறி அப்பெண்ணை சிங்கைக்கு அனுப்பியது அற்ப(புத)மான திருப்புமுனை. இந்தியனாக பிறந்ததற்கு மீண்டும் ஒரு முறை காலரை தூக்கி விட்டேன். இதனால் என்ன சொல்ல வருகிறார்கள் என்றால் மக்களிடையே ஏற்படும் எழுச்சியை அளவுகோலாக வைத்து அதற்கேற்ப சிகிச்சை வழங்கப்படும் என்றா? கடந்த ஒரு வாரத்தில் கூட இந்தியா முழுக்க கற்பழிப்பு கொடூரங்கள் நின்றபாடில்லை என்பதற்கு பத்திரிக்கை செய்திகளே சாட்சி. அப்படி பாதிக்கப்பட்ட அனைத்து  பெண்களுக்கும் உலகின் சிறந்த multi organ transplant speciality மருத்துவமனையான சிங்கப்பூர் மவுண்ட் எலிசபெத்தில் (ரஜினி சிகிச்சை புகழ்) சிகிச்சை பெற ஆவன செய்யுமா மன்மோகன் அரசு?     

கிட்டத்தட்ட இறக்கும் தருவாயில் அந்தப்பெண்ணின் உடல்நிலை கவலைக்கிடம் ஆனதும் சட்டென சிங்கப்பூர் அனுப்பியதன் காரணம் என்ன என்று பெரிய கேள்விக்குறி தொக்கி நிற்கிறது. 'அப்பெண் பிழைக்க வாய்ப்பு மிகக்குறைவு. 'டில்லி மருத்துவனமையில் அப்பெண் இறந்தால் மக்கள் மீண்டும் கொதித்து எழுவார்கள். சட்டம், ஒழுங்கு கெட்டு விடும்(ஓடும் பேருந்தில் கெட்டதை விடவா?). சிங்கப்பூர் அனுப்பிவிட்டால் நாம் நிம்மதி பெருமூச்சு விடலாம்' என மத்திய அரசு,மருத்துவர்கள் மற்றும் காவல்துறையும் இந்த முடிவை ஒருமனதாக எடுத்து இருக்கலாம் என்று தேசபக்தி இல்லாத முட்டாள்கள் கூறலாம். அய்யகோ!! தவறன்றோ. இத்தகு கற்பனை பெருந்தவறன்றோ. 

அனைத்திலும் உச்சகட்ட கொடுமையாக (வழக்கம்போல) ஒருவாரம் கழித்து வாயை திறந்தார் பிரதமர். டில்லி சம்பவம் குறித்து ஒரு சில நிமிடங்கள் டி.வி.யில் அறிக்கை வாசித்து முடித்ததும் 'டீக் ஹை?' என்று அவர் சொன்னதும் ஒளிபரப்பில் வெளியாக மீண்டும் வெடித்தது இன்னொரு சர்ச்சை: 'அப்படி எனில் அவர் மனதில் இருந்து எழுந்த சொற்கள் இல்லையா அவை? ஏதோ ஒப்பிக்க சொன்னதை செய்து முடித்தேன். சொன்னது சரியா?' என்று கேட்கிறாரே பிரதமர்' என்று பொங்கல் வைத்தனர் பொதுமக்கள். ஏன் நீங்கள் வாயே திறக்கவில்லை என்று நாம் தெரியாமல் கேட்டதற்கு இந்த பதில். அய்யா..நீங்க பேசாமலே இருந்து விடுங்கள். கோடி புண்ணியம்.
  
'இரண்டு வயது பெண்பிள்ளையை கூட கற்பழிக்கும் சம்பவங்கள் சகஜமாக நடந்தாலும் அதைக்கண்டு மத்திய, மாநில அரசுகள் கடுமையாக கண்டித்து வருத்தம் தெரிவிக்குமே அன்றி உணர்வு மற்றும் அறிவுபூர்வமாக யோசித்து மக்கள் நலம் பேணாது' எனும் மூடர்களை உதைப்போம். பாரத் மாதா கி ஜே!!
......................................................................................  

  

Friday, December 21, 2012

மெட்ராஸ்பவன் திரைவிரு(ந்)து 2012 - 2



இன்னும் எத்தனை ஆண்டுகளுக்கு தமிழ் சினிமா  காதலை பிடித்து தொங்கப்போகிறது என்பதற்கு விடையில்லை. வித்யாசமான களத்தை தேர்ந்து எடுக்க எண்ணும் சகலவிதமான கலைஞர்களும்(வழக்கு எண் 18/9, கும்கி  முதல் எந்திரன் வரை) காதலை மையமாக வைத்து கதை சொல்லியே தீருவோம் என்று அடம்பிடிக்கிறார்கள். இதைத்தாண்டி சிந்திக்காத வரை 'நாங்களும் உலக சினிமா எடுத்துள்ளோம்' என்று மார் தட்டுவதில் எந்த பிரயோஜனமும் இல்லை. ஹிந்தி மற்றும் மலையாள சினிமாக்கள் காதலை தவிர்த்து  மற்ற படைப்புகளை தந்து வருவதைக்கண்டு கோடம்பாக்கம் சுதாரிக்க வேண்டும். இல்லாவிட்டால் 2013 முதல் இன்னும் சில பல ஆண்டுகளுக்கு சாபவிமோசனம் கிடைக்க வாய்ப்புகள் வெகு குறைவு. 

தொடர்வது: இரண்டாம் பாகம்...


பிடித்த ஸ்டன்ட் மாஸ்டர்: 
அனல் அரசு - தடையற தாக்க 

   
மக்கள் நடமாட்டம் பெரிதும் இல்லா சந்தினுள் கிரிக்கெட் ஆடும் வில்லனை அருண் விஜய் தாக்கும் காட்சி, இரவு நேரத்தில் வில்லன்கள் ஹீரோ, ஹீரோயினை துரத்தும் பரபரப்பான காட்சி என அனல் பரத்தி இருக்கும் அனல் அரசுதான் 2012 ஆம் ஆண்டிற்கான எனது ஹாட் சாய்ஸ்.  

பிடித்த வசனகர்த்தா:
பாலாஜி மோகன் - காதலில் சொதப்புவது எப்படி

                                                                  
உலக சினிமா அரங்கில் காதலை பல்வேறு கோணங்களில் சளைக்காமல் அடிமட்டும் வரை சென்று அலசுவதில் தமிழ் இயக்குனர்களுக்கு இணை எவருமில்லை. காதலை மையப்படுத்தி மூச்சு முட்ட வந்துகொண்டிருக்கும் படங்களைக்கண்டு திகட்டல்தான் மிஞ்சுகிறது. ஆனால் அதையும் தாண்டி வெகுசில படங்கள் ரசிக்க வைக்கவே செய்கின்றன. 'உன்னாலே உன்னாலே' விற்கு பிறகு என்னைக்கவர்ந்த முழுநீள காதல் படைப்பு (ரோம்-காம்) பாலாஜியின் காதலில் சொதப்புவது எப்படி. 

பிடித்த பாடகர்:
கானா பாலா - அட்ட கத்தி     

                                                             
இரைச்சலான இசைக்கு இரையாகும் பாடகர்களின் குரல்களும், மேற்கத்திய தாக்கத்தால் கழிப்பறைக்கு ஓடுவதற்கு சில நொடிகளுக்கு முன்னால் முனகுவது போல நவீன தலைமுறை இளைஞர்கள் பாடிக்கொல்வதும் அதிகரித்து வரும் வேளையில் 'நம்ம ஏரியா' பாடகர் கானா பாலாவின் ஆடி போனா ஆவணி இவ்வாண்டு பெரும் வெற்றி பெற்றிருப்பது மகிழ்ச்சி. 2012 இல் அதிக முறை கேட்ட பாடல்.
                       
    


பிடித்த பாடலாசிரியர்:
நா.முத்துகுமார் - மெரினா 
'வணக்கம் வாழ வைக்கும் சென்னை'

                                          
செல்வராகவன் - யுவன் கூட்டணியில் தனது வெற்றிப்பயணத்தை துவங்கிய நாள் முதல் இன்றுவரை ஒவ்வொரு ஆண்டும் சிறந்த பாடல்களை எழுதுவதில் என்னைப்பொருத்தவரை முத்துகுமார் முன்னணியில் இருக்கிறார். வைரமுத்து போல இலக்கிய/அறிவியல் சார்ந்த கடினமான சொற்களை தவிர்த்து சராசரி ரசிகன் மனதில் நிற்கும் வரிகளையே பெரும்பாலும் உபயோகித்து தரமான பாடல்களை தந்துவரும் பாடலாசிரியர். மதன் கார்க்கி இவ்வாண்டு விஸ்வரூபம் எடுத்தாலும் இந்த ஒற்றைப்பாடலால் மனதை கவர்ந்தவர் இவர். சென்னை பற்றி மணிக்கணக்கில் பேசுவது, பக்கம் பக்கமாக புத்தகம் எழுதுவது என்று பலர் தொடர்ந்து மெனக்கெட்டாலும் சாமான்யனுக்கு புரியும் வண்ணம் 5 நிமிட பாடல் மூலம் சென்னை பற்றி சொன்ன இப்பாடலே இவ்வாண்டு எனது பேவரிட்.                                                          


            
பிடித்த இசையமைப்பாளர்:
இமான் - கும்கி                 
 
                                                                 
'ஒவ்வொரு மனுஷக்கும் ஒரு ப்ரேக்கிங் பாய்ன்ட் இருக்கும்' - கமலஹாசன் குருதிப்புனலில் சொன்னது போல கும்கி மூலம் பட்டத்து யானையாக இமான் இவ்வருடம் பவனி வந்திருக்கிறார் என்பதில் ஐயமில்லை. ரீமிக்ஸ் பாடல்கள் உட்பட சுமாரான பாடல்கள் மூலம் பெரிய வெளிச்சத்திற்கு வராமல் இருந்த கோடம்பாக்க அரண்மனைக்கதவை மதம் கொண்டு அகலத்திறந்து தனக்கான சிம்மாசனத்தில் அமர்ந்துள்ளார். அதற்கு சாட்சி நான் தியேட்டரில் கும்கி பார்க்கையில் ஒவ்வொரு பாடலும் திரையில் தோன்றும் சில நொடிகளுக்கு முன்பு ரசிகர்கள் செவி பிளக்க கோஷம் எழுப்பி வரவேற்றதை சொல்லலாம். ராக் ஆன் இமான்!!

பிடித்த ஒளிப்பதிவாளர்:
கோபி அமர்நாத் - பீட்சா

ஒற்றை டார்ச் ஒளியில் ஒட்டுமொத்த ரசிகர்களையும் அரங்கில் திகிலுடன் அமரவைத்த புண்ணியவான். எப்போது இடைவேளை வருமென ஆங்காங்கே கதறல் சத்தங்கள். இடைவேளை போட்டதும் நிம்மதி பெருமூச்சு விட்டபடி ரெஸ்ட் ரூமுக்கு படையெடுத்தனர் கணிசமானோர். சிறந்த படைப்புகளை கைதட்டி வரவேற்கும் சத்யம் தியேட்டரின் ஆஸ்தான ரசிகர்கள் எனது அனுபவத்தில் முதன் முறை இடைவேளை போட்டதும் கைதட்டியது பீட்சாவிற்கு மட்டுமே. கும்கியில் சுகுமாரின் கேமரா அற்புதம் என்றாலும் இயற்கை அவருக்கு பாதிபலம் தந்தது. ஆனால் நான்கு சுவர்கள், ஒரு டார்ச் பின்னணியுடன் நாயகனுடன் அவ்வீட்டை பலமுறை சுற்றி நம்மை திகிலில் ஆழ்த்திய கோபிதான் இவ்வாண்டின் பெஸ்ட்.


பிடித்த துணை நடிகர்(கள்):
ராஜ், பக்ஸ் மற்றும் விக்னேஷ் 
நடுவுல கொஞ்சம் பக்கத்த காணோம்
அர்ஜுன், விக்னேஷ்  
காதலில் சொதப்புவது எப்படி
 
 
துணை நடிகர்கள் என்பதை விட படத்தின் ஹீரோக்கள் என்று சொல்வதே சாலப்பொருந்தும். அட்டாகாசமான புதுவரவுகள். அப்பாவியாக பஜ்ஜி, விவரம் தெரிந்தவர் போல காட்டிக்கொள்ளும் பக்ஸ், நட்பின் பிடியில் மாட்டித்தவிக்கும் சரஸ் ஆக விக்னேஷ் என மூவரும் பின்னி பெடல் எடுத்ததை நான் சொல்லியா தெரிய வேண்டும்? அதேபோல மொக்கை காதல் ஐடியாவை சொல்லும் அர்ஜுன் மற்றும் அதை அசடாக பின் பற்றும் விக்னேஷ்(காதலில் சொதப்புவது எப்படி) ஆகியோரின் நடிப்பும் சளைத்ததல்ல. இந்த ஐவரும் தி பெஸ்ட்.                                                     
  
   
FIND OF THE YEAR: 
கார்த்திக் சுப்பராஜ் - பீட்சா

                                                           
ஆள் தம்பி பார்க்க அமுல் பேபி போல இருந்தாலும் 2012 இல் வசூல் பேயாட்டம் ஆடி இந்திய திரையுலகை திரும்பி பார்க்க வைத்திருக்கிறார். எவரிடமும் துணை இயக்குனராக பணியாற்றாமல் சினிமா மீதுள்ள காதலால் சட்டென சுயம்புவாக வளர்ந்து நிற்கிறார். பீட்சா வெளியான மறுநாள் தொலைபேசியில் இவருடன் பேச எனக்கு வாய்ப்பு கிடைத்தது மகிழ்ச்சி. நல்ல ரிசல்ட் வரும் வரை சில நாட்கள் தூங்காமல் தவித்தவர், ரிலீசுக்கு பின்பு தியேட்டரில் அனைவரையும் ஒரு நொடி கூட தூங்க விடாமல் செய்த ஜித்தர். கங்க்ராட்ஸ் கார்த்திக்!!

தொடரும்...........   
......................................................................


Thursday, December 20, 2012

மெட்ராஸ் பவன் - திரை விரு(ந்)து 2012



இவ்வாண்டு வெளியான தமிழ், ஹிந்தி, மலையாளம், தெலுங்கு மற்றும் சில ஆங்கிலப்படங்கள் பற்றிய அலசலிது. சிறந்த படங்கள், சிறந்த நடிகர் என்று ஆஸ்கர், பிலிம்பேர் ரேஞ்சுக்கு எவரிதிங் ஏகாம்பரம் போல விருது தருவதற்கு என்று சரியான தகுதி வேண்டும். சினிமா ஆர்வம் மட்டுமே 'சிறந்த' விருது தருவதற்கான தகுதியை தந்து விடாது  எனது கருத்து. கிட்டத்தட்ட வெளியான அனைத்து படங்களையும் பார்த்தவர்கள் அதேசமயம் சினிமா பற்றிய தெளிவான புரிதல், தொழில்நுட்ப அறிவு கொண்டவர்கள் தரும் விருது என்றுமே ஒஸ்தி தான். ஆதலால் 'சிறந்த' வகையறா விருது தராமால் நான் பார்த்த படங்களில் 'எனக்கு பிடித்த/பிடிக்காத படங்கள், பாடல்கள், நடிகர்கள் எது, எவர் என்பதை மட்டுமே மையமாக கொண்டு கனகெம்பீரமாக  வழங்கப்படுகிறது  இந்த திரை விரு(ந்)து - 2012. முதலில் தமிழ்ப்படங்களில் இருந்து தொடங்குகிறேன். இவ்வாண்டு குப்புற கவிழந்த, குபீரென நிமிர்ந்த கோடம்பாக்க படைப்புகள் பற்றிய எனது பார்வை வரும் பதிவில். இப்பதிவில் நேரடியாக விருதுப்படலம் நோக்கியே லைட்ஸ் ஆன்!!

பிடித்த நகைச்சுவை நடிகர்:
சந்தானம் - ஒரு கல் ஒரு கண்ணாடி, நான் ஈ 

                                                               
'அம்மா இவன் கோவத்துல கோட்டா ஸ்ரீனிவாச ராவ் மாதிரியே சிரிக்கறாம்மா' - என்ன ஒரு டைமிங். உதயநிதி, ஹன்சிகா போன்ற இரண்டு உலகமகா கலைஞர்களை வைத்துக்கொண்டு சூப்பர் இயக்குனர் ராஜேஷ் ஒரு ஹிட் படத்தை தர எண்ணியது மிகப்பெரிய விஷப்பரிட்சைக்கு சமம். ஆனாலென்ன? 'யாமிருக்க பயமேன்' என்று ஒற்றை ஆளாக அரங்கை அதிர வைத்தார் சந்தானம். நான் ஈ திரைப்படம் முடிந்துவிட்டதென தியேட்டரை விட்டு அனைவரும் வெளியேற ஆரம்பித்த சமயம் திருந்திய பூட்டு கோவிந்தனாக சந்தானம் வேலை செய்து கொண்டிருக்கும்போது அவரை நோட்டம் விடும் நபரை பார்த்து சந்தானம் சொல்லும் வசனம் ' ஜூல நீர் யானைய சுத்தி பாக்குற மாதிரியே பாக்குறானே'. இந்த வருடமும் நீர்தான் டாப் பார்த்தா!!   

பிடித்த வில்லன்:
சுதீப் - நான் ஈ  

      
தமிழ் சினிமா பார்த்திராத முகம். கன்னட சூப்பர் ஸ்டார் சுதீப்பின் வரவு 'நான் சிங்கம்' என கர்ஜனை செய்யும் அளவிற்கு ஆக்ரோஷமாகவே இருந்தது. ஆறடி உயரம்,கெத்தான குரல், ஈயைக்கண்டு கண்களில் காட்டும் மிரட்சி என  அசத்திய மனிதர். செலெப்ரிடி கிரிக்கெட் லீக் போட்டிகளில் தொடர்ந்து சென்னையிடம் தோற்று கடுப்பில் இருந்த இந்த கன்னடத்து கேப்டன் நான் ஈக்கு நம் மக்கள் தந்த வரவேற்பைக்கண்டு மெய் சிலிர்த்து நிற்கிறார். கண்டிப்பாக 2013 ஆம் ஆண்டும் தமிழ்ப்படங்களில் வலம் வருவார் என நம்பலாம்.

பிடித்த நாயகன்:
தினேஷ் - அட்டகத்தி                   

                                                         
சென்னைபுறநகரில் வசிக்கும் கல்லூரி மாணவனுக்கே உரித்தான அனைத்து அம்சங்களையும் தாங்கி புட்போர்ட் அடித்து மனதைக்கவ்விய ரூட்டு தல. விளையாட்டாக காதலை எதிர்கொள்ளும் வாலிபனாக ஆரம்பத்திலும், பிறகு ரூட்டு தலையாக  உருவெடுத்து உள்ளம் கவர்ந்த கூத்துப்பட்டறைக்காரர். கதாபாத்திரம் வேண்டுமானால் அட்டகத்தி என பெயரெடுத்து இருக்கலாம். நடிப்பில் திப்பு சுல்தானின் வீரவாள் என்பதில் சந்தேகமில்லை.

பிடித்த நாயகி:
லட்சுமி மேனன் - சுந்தரபாண்டியன்  

                                                             
சிம்ரன், ஜோதிகா, ப்ரியாமணி அளவிற்கு ஸ்கோர் செய்ய வாய்ப்பு அமையாவிடினும் இரண்டாம் படமான சுந்தரபாண்டியனில் பல்வேறு ரியாக்சன்களால் கலக்கி எடுத்தவர் லக்ஷ்மி. இனிகோ, சசியைக்கண்டு கோபப்பார்வை பார்ப்பது, பின்பு காதலில் விழுவது என கேரளப்பைங்கிளி பலே பேஷ். 'நெஞ்சுக்குள்ள'(சுந்தர பாண்டியன்) பாடலில் சந்தோஷம் பொங்க இவர் ஆடும் காட்சிகளும் அருமை.என் மனம் தமன்னாவை மறந்து இவரைக்கண்டு ஒரு கணம் உருகிப்போக வழி வகுத்ததே இந்தப்பாடல் என்பது சிறப்பு செய்தி :)

பிடித்த இயக்குனர்:
ராஜமௌலி - நான் ஈ     

                                                                       
வசூல் ரீதியாக தோல்வியை தராத இயக்குனர். ஆந்திர தேசத்து மனிதர். கன்னட நடிகர் சுதீப்பையும், கிராபிக்ஸ் ஈயையும் மட்டுமே பிரதானமாக வைத்து தமிழக பாக்ஸ் ஆபீசை அதிர வைப்பது அவ்வளவு சுலபமான காரியமல்ல. ஆந்திர கலைஞர்கள் படைப்பில் வெளிவந்த இதுதான்டா போலீஸ், அம்மன் போன்ற படங்களுக்கு பிறகு தமிழ் ரசிகர்கள் வெகுவாக கொண்டாடிய படம் இதுவாகத்தான் இருக்கும். ஆந்திராவின் முன்னணி நாயகன் ஒருவர் இவர் படத்தில் நடிக்க அது பெரும் வெற்றி பெற்றது. 'என்னால்தான் அப்படம் வென்றது' என அந்த ஹீரோ தம்பட்டம் அடித்து கொண்டாராம். 'என் படத்திற்கு ஹீரோ தேவையில்லை. ஈ, கொசுவை வைத்து கூட ஹிட் தர முடியும்' என்று சவால் விட்டு சாதித்து காட்டியவர் ராஜமௌலி. (ஆளே ஹீரோ போலத்தான் இருக்கிறார்). 

பிடித்த திரைப்படம்:
தோனி     

                                                             
கிரிக்கெட் மீதான ஆர்வத்தில் சரியாக படிக்காமல் இருக்கும் மகனையும், அவனது தந்தையையும் மையமாக கொண்டு வெளிவந்த படைப்பு. பிரகாஷ் ராஜின் கதை, திரைக்கதை, இயக்கம், தயாரிப்பு  மற்றும் நடிப்பு என பன்முகத்திறமை பளிச்சிட்ட படம். வலுக்கட்டாயமாக பிள்ளைகளை ட்யூசனில் சேர்க்கும் பெற்றோர், 100% பாஸ் காட்ட பள்ளிகள் செய்யும் கெடுபிடிகள் உள்ளிட்ட பல பிரச்னைகளை  யதார்த்தமாகவும், நியாயமாகவும் அலசி இருக்கிறார் பிரகாஷ்ராஜ். தோனி செய்ததை சாட்டை செய்யத்தவறி விட்டது என சொல்லலாம். 'நீயா நானா' நிகழ்ச்சியில் பிரகாஷ்ராஜ் உணர்ச்சி பொங்க பேசும் வசனம் மற்றும் நடிப்பு வெகு பிரமாதம். என்னை மிகவும் கவர்ந்த நடிகர் பட்டியலில் அட்டகத்தி தினேசுக்கு பிறகு தோனி பிரகாஷ் ராஜூக்குதான் இரண்டாமிடம். வழக்கம்போல சிறந்த படைப்பை தந்த டூயட் மூவிஸ் நிறுவனத்திற்கு ஹாட்ஸ் ஆப்!!

திரை விரு(ந்)து தொடரும்....
.............................................................................
   


Saturday, December 8, 2012

தமிழ்ச்செடி - அழைப்பிதழ்



தமிழார்வம் கொண்ட எனது தோழர்கள் வீடு சுரேஷ், 'தமிழ் பேரன்ட்ஸ்' சம்பத், இரவுவானம் சுரேஷ், சசிமோகன்குமார்  மற்றும் திருப்பூர் ஜோதிஜி அவர்களால் சமீபத்தில் தொடங்கப்பட்டு இருக்கும் தளம்தான்:


தமிழ்ச்செடியை நீரூற்றி வளர்க்கும் பொறுப்பின் முக்கிய கட்டமாக முதல் விழாவை திருப்பூரில் நடத்துகின்றனர். தமிழ் ஆர்வலர்கள் குறிப்பாக பதிவுலக இளைஞர்கள் பங்கேற்கவுள்ள நிகழ்விற்கு அனைவரையும் அன்புடன் அழைக்கிறோம். 


                                                             

..........................................................................................


Saturday, December 1, 2012

தலாஷ், நடுவுல கொஞ்சம் பக்கத்த காணோம்




ஹிந்தி சினிமாவில் ஏகப்பட்ட மெகா ஸ்டார்கள் இருந்தாலும் ஒரு குறிப்பிட்ட நடிகரின் படத்தை தொடர்ந்து பார்க்கும் அளவிற்கு எனக்கு ஆவல் எழுந்ததே இல்லை. ஷாருக்கானும் இதில் அடக்கம். யதார்த்தமான புலன் விசாரணை படத்தை ஆமிர் கான்  தருவார் என்று எண்ணியே தியேட்டருக்குள் நுழைந்தேன்/தோம்.  ஆனால் கடந்த சில ஆண்டுகளாக ஆமிர் நடித்த அல்லது தயாரித்த படங்களை விடாமல் பார்த்து வந்ததற்கு தலாஷ் மூலம் திருஷ்டி கழிக்கப்படும் என்று எதிர்பார்க்கவில்லை. 

பிரபல இளம் நடிகர் ஒருவர் விபத்தில் மரணம் அடைகிறார். இருள் சூழ்ந்த நேரத்தில் அவர் பயணம் செய்யும் கார் ஒன்று திடீரென சீறிப்பாய்ந்து கடலில் விழுகிறது. அதை விசாரிக்க வரும் காவலதிகாரிதான் ஆமிர். முதலில் பெரிய துப்பு எதுவும் கிடைக்காமல் தடுமாறுகிறது அவர் டீம். ஆனால் நாட்கள் செல்ல செல்ல சந்தேகிக்கும் நபர்கள் ஒவ்வொருவரும் போலீஸ் வலையில் விழுகிறார்கள். அதே நேரத்தில் தனது மகனை இழந்த சோகத்தையும் நெஞ்சில் சுமந்தவாறே மன நிம்மதியின்றி தவிக்கிறார். கால் கேர்ள் ஒருத்தியின் உதவியால் தலாஷ்(தேடுதல்) படலம் சூடுபிடிக்கிறது. இறுதியில் ஏற்படும் 'திகில்' திருப்பத்தால் விசாரணை என்ன ஆனது என்பதே கதை.

போலீஸாக நாயகன் நடிப்பு வழக்கம்போல் க்ளாஸ். புடைப்பாக இருக்கும் காது மட்டும் சற்றே காமிக் உணர்வை தருகிறது. 'நிஜ வாழ்வில் நீச்சல் தெரியாத நான் இந்தப்படத்திற்காக அதை கற்றுக்கொண்டேன்' என்றார் இவர். ஒரு சில முறை நீரில் மிதந்தாலும் நான்கடி கூட ஸ்விம் செய்யவில்லை மனிதர்.  மகனை இழந்து வாடும் இவரது மனைவி ராணி முகர்ஜி 'என் மகன் இன்னும் இருக்கிறான் எனும் நம்பிக்கையே என் வாழ்வை நகர்த்துகிறது. அந்த எண்ணத்திற்கு ஏன் தடைபோடுகிறீர்கள்' என்று ரோட்டில் கணவனை சாடும் காட்சியில் வெளுத்து கட்டுகிறார். கால் கேர்ள் ஆக கரீனா கபூர். கேரக்டருக்கு தேவையான நடிப்பை(!) விரசமின்றி வெளிப்படுத்தி உள்ளார். விபத்தை பார்த்த பிளாட்பாரம் வாசி ஒருவர் விசாரணையின்போது பேசும் வசனம் தூள். 'பிங்கிக்கு இப்படி ஒரு விபத்து நடக்கும்னு முன்னமே தெரியும் சார்' என்று அவர் சொல்ல 'எப்படி? யார் அந்த பிங்கி' என புருவத்தை உயர்த்துகிறார் ஹீரோ. 'இதுதான் அந்த பிங்கி' என தெருநாயை அந்நபர் கைகாட்டும் சீன் ரகளை.
   
ஒருபக்கம் ஹீரோவின் குடும்ப பிரச்சினை மறுபக்கம் விசாரணை என்று யதார்த்தம் கலந்த பரபரப்புடன்தான் 90% கிணற்றை தாண்டுகிறது இப்படம். ஆனால் எதிர்பாராத விதமாக க்ளைமாக்சில் செல்ப் கோல் அடித்து ரசிகர்களை ஏமாற்றுகிறது தலாஷ் அணி. அந்த ட்விஸ்டை படம் பார்க்கும் ரசிகர்கள் சொல்ல வேண்டாம் என்று ஹீரோ வேறு சொல்லிவிட்டார். இப்பேற்பட்ட புஸ்வான ட்விஸ்டை வெளில சொல்லிட்டாலும்...!! ஷாருக், ஆமிர் இருவரின் படங்களும் அடுத்தடுத்து சொதப்பிவிட்டன. இறுதியாக இன்னும் சில தினங்களில் வெளிவரப்போகும் சல்மானின் 'தபங் - 2' ஆவது சொல்லி அடிக்குமா? வைட் கரேங்கே ஹம்!!
...........................................................................  


                                                                  
புதிய இயக்குனர்கள் விஜய் சேதுபதியுடன்  கரம் கோர்த்தால் அந்தப்படம் கண்டிப்பாக பேசப்படும் என்பதற்கு தென்மேற்கு பருவக்காற்று, சுந்தர பாண்டியன், பீட்சா வரிசையில் மீண்டும் ஒரு சாட்சிதான் இந்த ந.கொ.ப.கா. செப்டம்பரில் ரிலீசுக்கு காத்திருந்து தற்போது வெளியாகி உள்ளது. அப்போது தமிழ்நாட்டில் வெறும் 35 தியேட்டர்களில் ரிலீசாக இருந்து அதன் பின் பொறுமை காத்து நேற்று முதல் 150 தியேட்டர்களில் வைட் ரிலீஸ். இந்த படைப்பின் ஒளிப்பதிவாளர் ப்ரேமின் வாழ்வில் நடந்த சம்பவத்தை அடிப்படையாக கொண்டு அமைந்திருக்கிறது ந.கொ.ப.கா. என்பது முக்கிய செய்தி.

பக்ஸ், சரஸ், பஜ்ஜி, ப்ரேம் அனைவரும் நண்பர்கள். 2007 ஆம் ஆண்டு ப்ரேமின் திருமணம் நடக்கும் இரண்டு நாட்களுக்கு முன்பு க்ரிக்கெட் ஆட செல்கிறார்கள் நால்வரும். அப்போது பந்தை கேட்ச் செய்ய ப்ரேம் பின் பக்கம் தாவும்போது மூளையில் லேசாக ஏற்படும் காயத்தால் தற்காலிக ஞாபக மறதிக்கு ஆளாகிறான். மறுநாள் திருமண வரவேற்பு. இவனோ மருத்துவமனையில்.  பிரேமின் குடும்பத்தாருக்கு தெரியாமல் இவ்விபத்தின் ரகசியம் காக்க நண்பர்கள் மூவரும் படும் பாட்டை ஏகப்பட்ட நகைச்சுவை பட்டாசுகள் கொளுத்தி நம்மை மகிழ்வித்து இருக்கிறார்கள். 

'என்ன ஆச்சி? நீதான் அடிச்ச? ' எனும் குட்டி வசனத்தை பலமுறை ரிபீட் செய்தும் போரடிக்காமல் இடைவேளை வரை ஜிவ்வென சீன்களை பறக்க விட்டதற்கே இயக்குனர் பாலாஜிக்கு சபாஷ் போடலாம். இரண்டாம் பாதியில் ரிஷப்ஷனில் நடக்கும் களேபரம் நமக்கு டபுள் ட்ரீட். 'நான் சொன்னா கேப்பியா மாட்டியா?'வின் ஆட்சிதான் இறுதிவரை. ப்ரேமை வைத்துக்கொண்டு திண்டாடும் நண்பர்களாக வரும் பக்ஸ் என்கிற பகவதி(நிஜப்பெயரும் அதே), சரஸ்(விக்னேஸ்வரன்), பஜ்ஜி(ராஜ்குமார்) மூவரும் அருமையான புதுவரவுகள். நண்பர்கள் மூவரும் ஒருவருக்கு ஒருவர் கோர்த்து விடுவது, திருமண நாள் வரை அவர்கள் முகத்தில் தெரியும் படபடப்பு(நமக்கும் சேர்த்து) என சுவாரஸ்ய கலாட்டாக்கள் படம் நெடுக. விஜய சேதுபதிக்கு திருப்பதி லட்டாக அமையும் கதை/கேரக்டர்களே பாதி சுமையை இறக்கி வைப்பதால் மீதியை யதார்த்த நடிப்பால் பேலன்ஸ் செய்து விடுகிறார். லோ பட்ஜெட் படமென்பதாலோ என்னவோ சில சமயம் குறும்படம் பார்க்கும் பீல் வந்து விடுகிறது நமக்கு. அந்தக்குறையை வெகுவாக மறைத்து அனைவரையும் சிரிப்பு மழையில் நனைய விட்டிருக்கிறார் இயக்குனர் பாலாஜி.

பிரமாண்ட பட்ஜெட், மாஸ் ஹீரோ, உலகமகா டெக்னீசியன்கள் எல்லாம் கூட்டணி வைத்து 'நாம எடுக்கறதுதான் தலைவா படம்' எனும் இறுமாப்பில்  வெளியாகி மண்ணைக்கவ்விய படங்கள் இவ்வாண்டு அதிகம்.  ஆனால் குறைந்த பட்ஜெட்டில்  ரசிகனை மதித்து இதுபோன்ற சுவாரஸ்யமாக  படைப்புகளை தந்த புதிய தலைமுறை கலைஞர்கள் அனைவருக்கும் வாழ்த்துகள். 
................................................

சமீபத்தில் எழுதியது:

நீர்ப்பறவை - விமர்சனம்
..............................................



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...