CINEMA SHOULD MAKE YOU FORGET YOU ARE SITTING IN A THEATER – ROMAN POLANSKI

Sunday, December 30, 2012

பாரசீக மன்னன்




வருடக்கடைசியில் ஒரு நெஞ்சைப்பிழியும் உலக சினிமாவை பார்த்தே தீருவது என்று நானும், பிலாசபியும் கங்கணம் கட்டிக்கொண்டு இன்று காலை எஸ்கேப் அரங்கினுள் நுழைந்தோம். 'என்னவளே'(மாதவன்), 'ஜூனியர் சீனியர்' (மம்முட்டி)  படங்களை இயக்கிய சுரேஷ்தான் கதையின் நாயகன், இசை சிற்பி மற்றும் இயக்குனர். டைட்டிலுக்காக சென்ற முதல் படம் இதுதான். பாக்தாத் திருடனுக்கு பிறகு அருமையான கேட்சிங் டைட்டில் என்றால் சும்மாவா?  

உள்ளே நுழைந்ததும் முதல் நான்கு வரிசைகள் மட்டுமே நிரம்பி இருந்தன. 'கண்டிப்பாக நம்மைத்தவிர மற்றவர்கள் எல்லாம் படக்குழுவினருக்கு தெரிந்தவர்களாக இருப்பார்கள். காம்ப்ளிமென்ட் டிக்கெட் என்று நினைக்கிறேன்' என்றார் பிலாசபி. தம்பி சொன்னது சரிதான். எம்மை க்ராஸ் செய்து சீட்டில் அமர சென்ற நபர் ஒருவர் பிலாசபியின் நண்பர். அவரைப்பிடித்து 'நீ என்ன இந்த படத்துக்கு? படத்துல வொர்க் பண்ணவங்க உனக்கு தெரிஞ்சவங்களா?' எனக்கேட்க ஆம் என்று தலையாட்டினார் அவர். இயக்குனர் நேற்றே தியேட்டருக்கு வந்து சென்றுவிட்டார் என்று அவர் கூற கோல்டன் சான்ஸை மிஸ் செய்ததை எண்ணி தூக்கத்தில் துக்கத்தில் ஆழ்ந்தோம். 

கதை என்ன? அதாகப்பட்டது ஹீரோவின் அக்கா மகன் பள்ளிக்கு செல்லும்போது காணாமல் போகிறான். குழந்தை கடத்தலில் ஈடுபடும் கும்பல் இதை செய்தது என்பதை துப்பறிந்து அவர்களை துரத்துகிறார் நம்ம ஆளு. நடுவே கொஞ்சம் காதல்(??), காமடி(!!) கலந்து கருத்து சொல்ல கடும் முயற்சி செய்துள்ளனர். டைட்டில் போட ஆரம்பித்ததில் இருந்தே ரகளைதான் போங்கள். இரவொளியில் பாங்காக் நகரை டாப் ஆங்கிளில் காட்டிவிட்டு 'Bangkok Midnight' என்று உணர்த்துவது அடே அடடே. கதையின் நாயகன் சுரேஷ் என்று தமிழில் போட்டுவிட்டு அதன் கீழ் Hero of the Story என்பதற்கு பதில் Story of the Hero என்று போட்ட உசிதசிகாமணி யாரென்று தெரியவில்லை. தமிழ் சினிமாவில் புதுமையை புகுத்தோ புகுத்தென்று புகுத்தும் விதமாக 'இசை ஆலோசகர்' யுவன் ஷங்கர் என்றும் டைட்டில் போட்டு பிரமிக்க வைத்ததை என் சொல்ல?     

                                                          
படத்தில் ஹீரோவின் பெயர் மலர் மன்னனாம். ஆனால் நைனா உட்பட அனைவரும் அழைப்பது 'கிங்'. 'பிறகெதற்கு 'பாரசீக மன்னன்'?' என்று கேள்வி கேட்டால் வாயில் அடிப்போம். நாயகி ஸ்ருதி இப்போதுதான் போட்ட பொடி தோசை போல ஓரளவுக்கு நன்றாகத்தான் இருக்கிறார். ரமேஷ்கண்ணா, ஆர்த்தி, பாலாஜி ஆகியோர் காமடி என்கிற பெயரில் செம காமடி செய்கிறார்கள். அக்கா மகனுக்கு ஐஸ்க்ரீம் வாங்கித்தர முன்னணி ஐஸ்க்ரீம் பார்லரான பேஸ்கின் & ரோப்பின்ஸ் கடையில் அக்கவுண்ட் வைக்கிறார் ஹீரோ. இந்த கொடுமைய என்னன்னு சொல்ல? எப்படி சொல்ல? லோ பட்ஜெட் படமோ என்று யூகித்தது எவ்வளவு பெரிய தவறு என்பதை பாங்காக் டூயட் பாடல் உணர்த்தியது. 

என்ன இருந்தாலும் குழந்தை கடத்தல் நெட்வொர்க் எப்படி செயல்படுகிறது என்பதை சொல்ல முயன்றதற்கு சுரேஷை பாராட்டலாம். குழந்தைகளை திருடி தத்து கொடுத்தல், நரபலி, பிச்சை எடுக்க வைத்தல், உறுப்புகளை திருடுதல் என பல்வேறு செயல்களை எப்படி நாடெங்கும் செய்கிறார்கள் என்பதை காட்டும் காட்சிகள் மட்டும் படத்தின் ப்ளஸ். அதைத்தாண்டி இக்காவியத்தின் அசுர பலம் என்னவெனில் அது சுரேஷின் நடிப்பைத்தவிர வேறென்னவாக இருக்க முடியும்? 

பரிவு
நட்பு
காதல்
சோகம்
துயரம்
கடுப்பு
கோபம்
கர்வம் 
வன்மம்
வெட்கம்
பேரன்பு
வெறுப்பு
பதற்றம்
படபடப்பு
சாத்வீகம் 
புல்லரிப்பு 
சங்கோஜம் 
சமாதானம் 
மிதவாதம் 
அகம்பாவம் 
தீவிரவாதம் 
பெருங்கோபம்
புளகாங்கிதம் 
அகிம்சை நிலை 
ஆழ்நிலை மௌனம் 

இப்படி பல்வேறு உணர்வுகளை கலந்த பாத்திர படைப்பிற்கு துளியும் மெனக்கெடாமல் ஒரே மாதிரி ரியாக்சனை தந்து அசத்தோ அசத்தென்று  அசத்தி வருட இறுதியில் தமிழ் சினிமா புகழை பிரபஞ்ச லெவலுக்கு உசத்தோ உசத்தென்று உசத்திய சுரேஷ்...நீ நடிகன்யா...!!! நடிகன்யா!!
.......................................................................      

    

                                                

Saturday, December 29, 2012

டீக் ஹை?



                                                       சிங்கப்பூரில் இறந்த அப்பெண்ணின் உடல்

கடந்த சில வாரங்களாக எந்த செய்தி சேனலை திருப்பினாலும் கேங்ரேப்/பாலியல் வன்முறை தாங்கிய செய்திகள்தான். குறிப்பாக இன்று இறந்த 23 வயது பெண்ணிற்கு இழைக்கப்பட்ட அநியாயம் குறித்து கணக்கிலடங்கா விவாதங்கள், போராட்டங்கள், காமுகர்களுக்கு என்ன தண்டனை தர வேண்டும் என ஆளாளுக்கு தரும் ஆலோசனைகள் என நீள்கிறது பட்டியல். இவ்விஷயத்தில் அரசு மற்றும் அதிகாரிகளின் ஒவ்வொரு அசைவிலும் மறைமுக அரசியல் ஒளிந்து இருப்பதை விஷயம் தெரிந்தவர்கள் நன்றாக அறிந்திருப்பர். இன்னும் சில நாட்களுக்கு மீடியா பல்வேறு தளங்களில் இதே தலைப்பை மையமாக வைத்து தொடர்ந்து விவாதிக்கத்தான் போகிறது. கோடிக்கணக்கான மக்கள் எத்தனை கூப்பாடு போட்டாலும் தான் நினைப்பதை மட்டுமே மத்திய மற்றும் டில்லி மாநில அரசுகள் 'சாதுர்யமாக' செய்யப்போகின்றன என்பதில் மாற்றுக்கருத்து இல்லை.

முன்னெப்போதும் இல்லாத அளவிற்கு(26/11 குண்டு வெடிப்பையும் சேர்த்து) இப்படி ஒரு மக்கள் புரட்சியை இந்திய அரசு கண்டதில்லை. போராட்டத்தை அடக்க மாட்டாமல் அரசாங்கம் கையை பிசைந்து கொண்டு நிற்க அந்நேரம் பார்த்து முக்கிய(சாதகமான?) திருப்பமாக   அமைந்தது தோமர் எனும் காவலரின் மரணம். 'போராட்டம் வன்முறையாக மாறியதன் விளைவாகவே அவர் இறந்தார். மக்கள் வன்முறையில் இறங்கக்கூடாது' என்று சூட்டை தணிக்க பார்த்தது அரசும், தலைநகர காவல்துறையும். 'சற்று அதிகமாக உணர்ச்சிவசப்பட்டு விட்டோமோ' என்று போராடியவர்கள் குழம்பிய நேரம் அதிரடியாக டி.வி.க்களில் பேட்டி அளித்தார் பாலின் எனும் பெண்(கீழுள்ள படத்தில் இருப்பவர்). 'தோமர் உடலில் வெளிப்படையாக எந்த காயமும் இல்லை. ஓடிவந்ததில் மூச்சிரைத்து இறந்திருக்கலாம்' என்று அவர் அடித்து கூறியதோடு 'எங்கும் இதை சொல்லுவேன். யார் மிரட்டினாலும் பின்வாங்க மாட்டேன்' என்று துணிச்சலாக கூற அதிர்ந்தது காவல்துறை.

'பலமான உள்காயம் ஏற்பட்டு இறந்துவிட்டார்' என போஸ்ட்மார்ட்டம் நியாயமான(!) ரிப்போர்ட் வந்தது. இந்தியான பிறந்ததற்கு காலரை தூக்கி விட்டேன்.  
    
                                                            
மிகச்சிறந்த சிகிச்சை அளிக்கிறோம் என்று கூறி அப்பெண்ணை சிங்கைக்கு அனுப்பியது அற்ப(புத)மான திருப்புமுனை. இந்தியனாக பிறந்ததற்கு மீண்டும் ஒரு முறை காலரை தூக்கி விட்டேன். இதனால் என்ன சொல்ல வருகிறார்கள் என்றால் மக்களிடையே ஏற்படும் எழுச்சியை அளவுகோலாக வைத்து அதற்கேற்ப சிகிச்சை வழங்கப்படும் என்றா? கடந்த ஒரு வாரத்தில் கூட இந்தியா முழுக்க கற்பழிப்பு கொடூரங்கள் நின்றபாடில்லை என்பதற்கு பத்திரிக்கை செய்திகளே சாட்சி. அப்படி பாதிக்கப்பட்ட அனைத்து  பெண்களுக்கும் உலகின் சிறந்த multi organ transplant speciality மருத்துவமனையான சிங்கப்பூர் மவுண்ட் எலிசபெத்தில் (ரஜினி சிகிச்சை புகழ்) சிகிச்சை பெற ஆவன செய்யுமா மன்மோகன் அரசு?     

கிட்டத்தட்ட இறக்கும் தருவாயில் அந்தப்பெண்ணின் உடல்நிலை கவலைக்கிடம் ஆனதும் சட்டென சிங்கப்பூர் அனுப்பியதன் காரணம் என்ன என்று பெரிய கேள்விக்குறி தொக்கி நிற்கிறது. 'அப்பெண் பிழைக்க வாய்ப்பு மிகக்குறைவு. 'டில்லி மருத்துவனமையில் அப்பெண் இறந்தால் மக்கள் மீண்டும் கொதித்து எழுவார்கள். சட்டம், ஒழுங்கு கெட்டு விடும்(ஓடும் பேருந்தில் கெட்டதை விடவா?). சிங்கப்பூர் அனுப்பிவிட்டால் நாம் நிம்மதி பெருமூச்சு விடலாம்' என மத்திய அரசு,மருத்துவர்கள் மற்றும் காவல்துறையும் இந்த முடிவை ஒருமனதாக எடுத்து இருக்கலாம் என்று தேசபக்தி இல்லாத முட்டாள்கள் கூறலாம். அய்யகோ!! தவறன்றோ. இத்தகு கற்பனை பெருந்தவறன்றோ. 

அனைத்திலும் உச்சகட்ட கொடுமையாக (வழக்கம்போல) ஒருவாரம் கழித்து வாயை திறந்தார் பிரதமர். டில்லி சம்பவம் குறித்து ஒரு சில நிமிடங்கள் டி.வி.யில் அறிக்கை வாசித்து முடித்ததும் 'டீக் ஹை?' என்று அவர் சொன்னதும் ஒளிபரப்பில் வெளியாக மீண்டும் வெடித்தது இன்னொரு சர்ச்சை: 'அப்படி எனில் அவர் மனதில் இருந்து எழுந்த சொற்கள் இல்லையா அவை? ஏதோ ஒப்பிக்க சொன்னதை செய்து முடித்தேன். சொன்னது சரியா?' என்று கேட்கிறாரே பிரதமர்' என்று பொங்கல் வைத்தனர் பொதுமக்கள். ஏன் நீங்கள் வாயே திறக்கவில்லை என்று நாம் தெரியாமல் கேட்டதற்கு இந்த பதில். அய்யா..நீங்க பேசாமலே இருந்து விடுங்கள். கோடி புண்ணியம்.
  
'இரண்டு வயது பெண்பிள்ளையை கூட கற்பழிக்கும் சம்பவங்கள் சகஜமாக நடந்தாலும் அதைக்கண்டு மத்திய, மாநில அரசுகள் கடுமையாக கண்டித்து வருத்தம் தெரிவிக்குமே அன்றி உணர்வு மற்றும் அறிவுபூர்வமாக யோசித்து மக்கள் நலம் பேணாது' எனும் மூடர்களை உதைப்போம். பாரத் மாதா கி ஜே!!
......................................................................................  

  

Friday, December 21, 2012

மெட்ராஸ்பவன் திரைவிரு(ந்)து 2012 - 2



இன்னும் எத்தனை ஆண்டுகளுக்கு தமிழ் சினிமா  காதலை பிடித்து தொங்கப்போகிறது என்பதற்கு விடையில்லை. வித்யாசமான களத்தை தேர்ந்து எடுக்க எண்ணும் சகலவிதமான கலைஞர்களும்(வழக்கு எண் 18/9, கும்கி  முதல் எந்திரன் வரை) காதலை மையமாக வைத்து கதை சொல்லியே தீருவோம் என்று அடம்பிடிக்கிறார்கள். இதைத்தாண்டி சிந்திக்காத வரை 'நாங்களும் உலக சினிமா எடுத்துள்ளோம்' என்று மார் தட்டுவதில் எந்த பிரயோஜனமும் இல்லை. ஹிந்தி மற்றும் மலையாள சினிமாக்கள் காதலை தவிர்த்து  மற்ற படைப்புகளை தந்து வருவதைக்கண்டு கோடம்பாக்கம் சுதாரிக்க வேண்டும். இல்லாவிட்டால் 2013 முதல் இன்னும் சில பல ஆண்டுகளுக்கு சாபவிமோசனம் கிடைக்க வாய்ப்புகள் வெகு குறைவு. 

தொடர்வது: இரண்டாம் பாகம்...


பிடித்த ஸ்டன்ட் மாஸ்டர்: 
அனல் அரசு - தடையற தாக்க 

   
மக்கள் நடமாட்டம் பெரிதும் இல்லா சந்தினுள் கிரிக்கெட் ஆடும் வில்லனை அருண் விஜய் தாக்கும் காட்சி, இரவு நேரத்தில் வில்லன்கள் ஹீரோ, ஹீரோயினை துரத்தும் பரபரப்பான காட்சி என அனல் பரத்தி இருக்கும் அனல் அரசுதான் 2012 ஆம் ஆண்டிற்கான எனது ஹாட் சாய்ஸ்.  

பிடித்த வசனகர்த்தா:
பாலாஜி மோகன் - காதலில் சொதப்புவது எப்படி

                                                                  
உலக சினிமா அரங்கில் காதலை பல்வேறு கோணங்களில் சளைக்காமல் அடிமட்டும் வரை சென்று அலசுவதில் தமிழ் இயக்குனர்களுக்கு இணை எவருமில்லை. காதலை மையப்படுத்தி மூச்சு முட்ட வந்துகொண்டிருக்கும் படங்களைக்கண்டு திகட்டல்தான் மிஞ்சுகிறது. ஆனால் அதையும் தாண்டி வெகுசில படங்கள் ரசிக்க வைக்கவே செய்கின்றன. 'உன்னாலே உன்னாலே' விற்கு பிறகு என்னைக்கவர்ந்த முழுநீள காதல் படைப்பு (ரோம்-காம்) பாலாஜியின் காதலில் சொதப்புவது எப்படி. 

பிடித்த பாடகர்:
கானா பாலா - அட்ட கத்தி     

                                                             
இரைச்சலான இசைக்கு இரையாகும் பாடகர்களின் குரல்களும், மேற்கத்திய தாக்கத்தால் கழிப்பறைக்கு ஓடுவதற்கு சில நொடிகளுக்கு முன்னால் முனகுவது போல நவீன தலைமுறை இளைஞர்கள் பாடிக்கொல்வதும் அதிகரித்து வரும் வேளையில் 'நம்ம ஏரியா' பாடகர் கானா பாலாவின் ஆடி போனா ஆவணி இவ்வாண்டு பெரும் வெற்றி பெற்றிருப்பது மகிழ்ச்சி. 2012 இல் அதிக முறை கேட்ட பாடல்.
                       
    


பிடித்த பாடலாசிரியர்:
நா.முத்துகுமார் - மெரினா 
'வணக்கம் வாழ வைக்கும் சென்னை'

                                          
செல்வராகவன் - யுவன் கூட்டணியில் தனது வெற்றிப்பயணத்தை துவங்கிய நாள் முதல் இன்றுவரை ஒவ்வொரு ஆண்டும் சிறந்த பாடல்களை எழுதுவதில் என்னைப்பொருத்தவரை முத்துகுமார் முன்னணியில் இருக்கிறார். வைரமுத்து போல இலக்கிய/அறிவியல் சார்ந்த கடினமான சொற்களை தவிர்த்து சராசரி ரசிகன் மனதில் நிற்கும் வரிகளையே பெரும்பாலும் உபயோகித்து தரமான பாடல்களை தந்துவரும் பாடலாசிரியர். மதன் கார்க்கி இவ்வாண்டு விஸ்வரூபம் எடுத்தாலும் இந்த ஒற்றைப்பாடலால் மனதை கவர்ந்தவர் இவர். சென்னை பற்றி மணிக்கணக்கில் பேசுவது, பக்கம் பக்கமாக புத்தகம் எழுதுவது என்று பலர் தொடர்ந்து மெனக்கெட்டாலும் சாமான்யனுக்கு புரியும் வண்ணம் 5 நிமிட பாடல் மூலம் சென்னை பற்றி சொன்ன இப்பாடலே இவ்வாண்டு எனது பேவரிட்.                                                          


            
பிடித்த இசையமைப்பாளர்:
இமான் - கும்கி                 
 
                                                                 
'ஒவ்வொரு மனுஷக்கும் ஒரு ப்ரேக்கிங் பாய்ன்ட் இருக்கும்' - கமலஹாசன் குருதிப்புனலில் சொன்னது போல கும்கி மூலம் பட்டத்து யானையாக இமான் இவ்வருடம் பவனி வந்திருக்கிறார் என்பதில் ஐயமில்லை. ரீமிக்ஸ் பாடல்கள் உட்பட சுமாரான பாடல்கள் மூலம் பெரிய வெளிச்சத்திற்கு வராமல் இருந்த கோடம்பாக்க அரண்மனைக்கதவை மதம் கொண்டு அகலத்திறந்து தனக்கான சிம்மாசனத்தில் அமர்ந்துள்ளார். அதற்கு சாட்சி நான் தியேட்டரில் கும்கி பார்க்கையில் ஒவ்வொரு பாடலும் திரையில் தோன்றும் சில நொடிகளுக்கு முன்பு ரசிகர்கள் செவி பிளக்க கோஷம் எழுப்பி வரவேற்றதை சொல்லலாம். ராக் ஆன் இமான்!!

பிடித்த ஒளிப்பதிவாளர்:
கோபி அமர்நாத் - பீட்சா

ஒற்றை டார்ச் ஒளியில் ஒட்டுமொத்த ரசிகர்களையும் அரங்கில் திகிலுடன் அமரவைத்த புண்ணியவான். எப்போது இடைவேளை வருமென ஆங்காங்கே கதறல் சத்தங்கள். இடைவேளை போட்டதும் நிம்மதி பெருமூச்சு விட்டபடி ரெஸ்ட் ரூமுக்கு படையெடுத்தனர் கணிசமானோர். சிறந்த படைப்புகளை கைதட்டி வரவேற்கும் சத்யம் தியேட்டரின் ஆஸ்தான ரசிகர்கள் எனது அனுபவத்தில் முதன் முறை இடைவேளை போட்டதும் கைதட்டியது பீட்சாவிற்கு மட்டுமே. கும்கியில் சுகுமாரின் கேமரா அற்புதம் என்றாலும் இயற்கை அவருக்கு பாதிபலம் தந்தது. ஆனால் நான்கு சுவர்கள், ஒரு டார்ச் பின்னணியுடன் நாயகனுடன் அவ்வீட்டை பலமுறை சுற்றி நம்மை திகிலில் ஆழ்த்திய கோபிதான் இவ்வாண்டின் பெஸ்ட்.


பிடித்த துணை நடிகர்(கள்):
ராஜ், பக்ஸ் மற்றும் விக்னேஷ் 
நடுவுல கொஞ்சம் பக்கத்த காணோம்
அர்ஜுன், விக்னேஷ்  
காதலில் சொதப்புவது எப்படி
 
 
துணை நடிகர்கள் என்பதை விட படத்தின் ஹீரோக்கள் என்று சொல்வதே சாலப்பொருந்தும். அட்டாகாசமான புதுவரவுகள். அப்பாவியாக பஜ்ஜி, விவரம் தெரிந்தவர் போல காட்டிக்கொள்ளும் பக்ஸ், நட்பின் பிடியில் மாட்டித்தவிக்கும் சரஸ் ஆக விக்னேஷ் என மூவரும் பின்னி பெடல் எடுத்ததை நான் சொல்லியா தெரிய வேண்டும்? அதேபோல மொக்கை காதல் ஐடியாவை சொல்லும் அர்ஜுன் மற்றும் அதை அசடாக பின் பற்றும் விக்னேஷ்(காதலில் சொதப்புவது எப்படி) ஆகியோரின் நடிப்பும் சளைத்ததல்ல. இந்த ஐவரும் தி பெஸ்ட்.                                                     
  
   
FIND OF THE YEAR: 
கார்த்திக் சுப்பராஜ் - பீட்சா

                                                           
ஆள் தம்பி பார்க்க அமுல் பேபி போல இருந்தாலும் 2012 இல் வசூல் பேயாட்டம் ஆடி இந்திய திரையுலகை திரும்பி பார்க்க வைத்திருக்கிறார். எவரிடமும் துணை இயக்குனராக பணியாற்றாமல் சினிமா மீதுள்ள காதலால் சட்டென சுயம்புவாக வளர்ந்து நிற்கிறார். பீட்சா வெளியான மறுநாள் தொலைபேசியில் இவருடன் பேச எனக்கு வாய்ப்பு கிடைத்தது மகிழ்ச்சி. நல்ல ரிசல்ட் வரும் வரை சில நாட்கள் தூங்காமல் தவித்தவர், ரிலீசுக்கு பின்பு தியேட்டரில் அனைவரையும் ஒரு நொடி கூட தூங்க விடாமல் செய்த ஜித்தர். கங்க்ராட்ஸ் கார்த்திக்!!

தொடரும்...........   
......................................................................


Thursday, December 20, 2012

மெட்ராஸ் பவன் - திரை விரு(ந்)து 2012



இவ்வாண்டு வெளியான தமிழ், ஹிந்தி, மலையாளம், தெலுங்கு மற்றும் சில ஆங்கிலப்படங்கள் பற்றிய அலசலிது. சிறந்த படங்கள், சிறந்த நடிகர் என்று ஆஸ்கர், பிலிம்பேர் ரேஞ்சுக்கு எவரிதிங் ஏகாம்பரம் போல விருது தருவதற்கு என்று சரியான தகுதி வேண்டும். சினிமா ஆர்வம் மட்டுமே 'சிறந்த' விருது தருவதற்கான தகுதியை தந்து விடாது  எனது கருத்து. கிட்டத்தட்ட வெளியான அனைத்து படங்களையும் பார்த்தவர்கள் அதேசமயம் சினிமா பற்றிய தெளிவான புரிதல், தொழில்நுட்ப அறிவு கொண்டவர்கள் தரும் விருது என்றுமே ஒஸ்தி தான். ஆதலால் 'சிறந்த' வகையறா விருது தராமால் நான் பார்த்த படங்களில் 'எனக்கு பிடித்த/பிடிக்காத படங்கள், பாடல்கள், நடிகர்கள் எது, எவர் என்பதை மட்டுமே மையமாக கொண்டு கனகெம்பீரமாக  வழங்கப்படுகிறது  இந்த திரை விரு(ந்)து - 2012. முதலில் தமிழ்ப்படங்களில் இருந்து தொடங்குகிறேன். இவ்வாண்டு குப்புற கவிழந்த, குபீரென நிமிர்ந்த கோடம்பாக்க படைப்புகள் பற்றிய எனது பார்வை வரும் பதிவில். இப்பதிவில் நேரடியாக விருதுப்படலம் நோக்கியே லைட்ஸ் ஆன்!!

பிடித்த நகைச்சுவை நடிகர்:
சந்தானம் - ஒரு கல் ஒரு கண்ணாடி, நான் ஈ 

                                                               
'அம்மா இவன் கோவத்துல கோட்டா ஸ்ரீனிவாச ராவ் மாதிரியே சிரிக்கறாம்மா' - என்ன ஒரு டைமிங். உதயநிதி, ஹன்சிகா போன்ற இரண்டு உலகமகா கலைஞர்களை வைத்துக்கொண்டு சூப்பர் இயக்குனர் ராஜேஷ் ஒரு ஹிட் படத்தை தர எண்ணியது மிகப்பெரிய விஷப்பரிட்சைக்கு சமம். ஆனாலென்ன? 'யாமிருக்க பயமேன்' என்று ஒற்றை ஆளாக அரங்கை அதிர வைத்தார் சந்தானம். நான் ஈ திரைப்படம் முடிந்துவிட்டதென தியேட்டரை விட்டு அனைவரும் வெளியேற ஆரம்பித்த சமயம் திருந்திய பூட்டு கோவிந்தனாக சந்தானம் வேலை செய்து கொண்டிருக்கும்போது அவரை நோட்டம் விடும் நபரை பார்த்து சந்தானம் சொல்லும் வசனம் ' ஜூல நீர் யானைய சுத்தி பாக்குற மாதிரியே பாக்குறானே'. இந்த வருடமும் நீர்தான் டாப் பார்த்தா!!   

பிடித்த வில்லன்:
சுதீப் - நான் ஈ  

      
தமிழ் சினிமா பார்த்திராத முகம். கன்னட சூப்பர் ஸ்டார் சுதீப்பின் வரவு 'நான் சிங்கம்' என கர்ஜனை செய்யும் அளவிற்கு ஆக்ரோஷமாகவே இருந்தது. ஆறடி உயரம்,கெத்தான குரல், ஈயைக்கண்டு கண்களில் காட்டும் மிரட்சி என  அசத்திய மனிதர். செலெப்ரிடி கிரிக்கெட் லீக் போட்டிகளில் தொடர்ந்து சென்னையிடம் தோற்று கடுப்பில் இருந்த இந்த கன்னடத்து கேப்டன் நான் ஈக்கு நம் மக்கள் தந்த வரவேற்பைக்கண்டு மெய் சிலிர்த்து நிற்கிறார். கண்டிப்பாக 2013 ஆம் ஆண்டும் தமிழ்ப்படங்களில் வலம் வருவார் என நம்பலாம்.

பிடித்த நாயகன்:
தினேஷ் - அட்டகத்தி                   

                                                         
சென்னைபுறநகரில் வசிக்கும் கல்லூரி மாணவனுக்கே உரித்தான அனைத்து அம்சங்களையும் தாங்கி புட்போர்ட் அடித்து மனதைக்கவ்விய ரூட்டு தல. விளையாட்டாக காதலை எதிர்கொள்ளும் வாலிபனாக ஆரம்பத்திலும், பிறகு ரூட்டு தலையாக  உருவெடுத்து உள்ளம் கவர்ந்த கூத்துப்பட்டறைக்காரர். கதாபாத்திரம் வேண்டுமானால் அட்டகத்தி என பெயரெடுத்து இருக்கலாம். நடிப்பில் திப்பு சுல்தானின் வீரவாள் என்பதில் சந்தேகமில்லை.

பிடித்த நாயகி:
லட்சுமி மேனன் - சுந்தரபாண்டியன்  

                                                             
சிம்ரன், ஜோதிகா, ப்ரியாமணி அளவிற்கு ஸ்கோர் செய்ய வாய்ப்பு அமையாவிடினும் இரண்டாம் படமான சுந்தரபாண்டியனில் பல்வேறு ரியாக்சன்களால் கலக்கி எடுத்தவர் லக்ஷ்மி. இனிகோ, சசியைக்கண்டு கோபப்பார்வை பார்ப்பது, பின்பு காதலில் விழுவது என கேரளப்பைங்கிளி பலே பேஷ். 'நெஞ்சுக்குள்ள'(சுந்தர பாண்டியன்) பாடலில் சந்தோஷம் பொங்க இவர் ஆடும் காட்சிகளும் அருமை.என் மனம் தமன்னாவை மறந்து இவரைக்கண்டு ஒரு கணம் உருகிப்போக வழி வகுத்ததே இந்தப்பாடல் என்பது சிறப்பு செய்தி :)

பிடித்த இயக்குனர்:
ராஜமௌலி - நான் ஈ     

                                                                       
வசூல் ரீதியாக தோல்வியை தராத இயக்குனர். ஆந்திர தேசத்து மனிதர். கன்னட நடிகர் சுதீப்பையும், கிராபிக்ஸ் ஈயையும் மட்டுமே பிரதானமாக வைத்து தமிழக பாக்ஸ் ஆபீசை அதிர வைப்பது அவ்வளவு சுலபமான காரியமல்ல. ஆந்திர கலைஞர்கள் படைப்பில் வெளிவந்த இதுதான்டா போலீஸ், அம்மன் போன்ற படங்களுக்கு பிறகு தமிழ் ரசிகர்கள் வெகுவாக கொண்டாடிய படம் இதுவாகத்தான் இருக்கும். ஆந்திராவின் முன்னணி நாயகன் ஒருவர் இவர் படத்தில் நடிக்க அது பெரும் வெற்றி பெற்றது. 'என்னால்தான் அப்படம் வென்றது' என அந்த ஹீரோ தம்பட்டம் அடித்து கொண்டாராம். 'என் படத்திற்கு ஹீரோ தேவையில்லை. ஈ, கொசுவை வைத்து கூட ஹிட் தர முடியும்' என்று சவால் விட்டு சாதித்து காட்டியவர் ராஜமௌலி. (ஆளே ஹீரோ போலத்தான் இருக்கிறார்). 

பிடித்த திரைப்படம்:
தோனி     

                                                             
கிரிக்கெட் மீதான ஆர்வத்தில் சரியாக படிக்காமல் இருக்கும் மகனையும், அவனது தந்தையையும் மையமாக கொண்டு வெளிவந்த படைப்பு. பிரகாஷ் ராஜின் கதை, திரைக்கதை, இயக்கம், தயாரிப்பு  மற்றும் நடிப்பு என பன்முகத்திறமை பளிச்சிட்ட படம். வலுக்கட்டாயமாக பிள்ளைகளை ட்யூசனில் சேர்க்கும் பெற்றோர், 100% பாஸ் காட்ட பள்ளிகள் செய்யும் கெடுபிடிகள் உள்ளிட்ட பல பிரச்னைகளை  யதார்த்தமாகவும், நியாயமாகவும் அலசி இருக்கிறார் பிரகாஷ்ராஜ். தோனி செய்ததை சாட்டை செய்யத்தவறி விட்டது என சொல்லலாம். 'நீயா நானா' நிகழ்ச்சியில் பிரகாஷ்ராஜ் உணர்ச்சி பொங்க பேசும் வசனம் மற்றும் நடிப்பு வெகு பிரமாதம். என்னை மிகவும் கவர்ந்த நடிகர் பட்டியலில் அட்டகத்தி தினேசுக்கு பிறகு தோனி பிரகாஷ் ராஜூக்குதான் இரண்டாமிடம். வழக்கம்போல சிறந்த படைப்பை தந்த டூயட் மூவிஸ் நிறுவனத்திற்கு ஹாட்ஸ் ஆப்!!

திரை விரு(ந்)து தொடரும்....
.............................................................................
   


Saturday, December 8, 2012

தமிழ்ச்செடி - அழைப்பிதழ்



தமிழார்வம் கொண்ட எனது தோழர்கள் வீடு சுரேஷ், 'தமிழ் பேரன்ட்ஸ்' சம்பத், இரவுவானம் சுரேஷ், சசிமோகன்குமார்  மற்றும் திருப்பூர் ஜோதிஜி அவர்களால் சமீபத்தில் தொடங்கப்பட்டு இருக்கும் தளம்தான்:


தமிழ்ச்செடியை நீரூற்றி வளர்க்கும் பொறுப்பின் முக்கிய கட்டமாக முதல் விழாவை திருப்பூரில் நடத்துகின்றனர். தமிழ் ஆர்வலர்கள் குறிப்பாக பதிவுலக இளைஞர்கள் பங்கேற்கவுள்ள நிகழ்விற்கு அனைவரையும் அன்புடன் அழைக்கிறோம். 


                                                             

..........................................................................................


Saturday, December 1, 2012

தலாஷ், நடுவுல கொஞ்சம் பக்கத்த காணோம்




ஹிந்தி சினிமாவில் ஏகப்பட்ட மெகா ஸ்டார்கள் இருந்தாலும் ஒரு குறிப்பிட்ட நடிகரின் படத்தை தொடர்ந்து பார்க்கும் அளவிற்கு எனக்கு ஆவல் எழுந்ததே இல்லை. ஷாருக்கானும் இதில் அடக்கம். யதார்த்தமான புலன் விசாரணை படத்தை ஆமிர் கான்  தருவார் என்று எண்ணியே தியேட்டருக்குள் நுழைந்தேன்/தோம்.  ஆனால் கடந்த சில ஆண்டுகளாக ஆமிர் நடித்த அல்லது தயாரித்த படங்களை விடாமல் பார்த்து வந்ததற்கு தலாஷ் மூலம் திருஷ்டி கழிக்கப்படும் என்று எதிர்பார்க்கவில்லை. 

பிரபல இளம் நடிகர் ஒருவர் விபத்தில் மரணம் அடைகிறார். இருள் சூழ்ந்த நேரத்தில் அவர் பயணம் செய்யும் கார் ஒன்று திடீரென சீறிப்பாய்ந்து கடலில் விழுகிறது. அதை விசாரிக்க வரும் காவலதிகாரிதான் ஆமிர். முதலில் பெரிய துப்பு எதுவும் கிடைக்காமல் தடுமாறுகிறது அவர் டீம். ஆனால் நாட்கள் செல்ல செல்ல சந்தேகிக்கும் நபர்கள் ஒவ்வொருவரும் போலீஸ் வலையில் விழுகிறார்கள். அதே நேரத்தில் தனது மகனை இழந்த சோகத்தையும் நெஞ்சில் சுமந்தவாறே மன நிம்மதியின்றி தவிக்கிறார். கால் கேர்ள் ஒருத்தியின் உதவியால் தலாஷ்(தேடுதல்) படலம் சூடுபிடிக்கிறது. இறுதியில் ஏற்படும் 'திகில்' திருப்பத்தால் விசாரணை என்ன ஆனது என்பதே கதை.

போலீஸாக நாயகன் நடிப்பு வழக்கம்போல் க்ளாஸ். புடைப்பாக இருக்கும் காது மட்டும் சற்றே காமிக் உணர்வை தருகிறது. 'நிஜ வாழ்வில் நீச்சல் தெரியாத நான் இந்தப்படத்திற்காக அதை கற்றுக்கொண்டேன்' என்றார் இவர். ஒரு சில முறை நீரில் மிதந்தாலும் நான்கடி கூட ஸ்விம் செய்யவில்லை மனிதர்.  மகனை இழந்து வாடும் இவரது மனைவி ராணி முகர்ஜி 'என் மகன் இன்னும் இருக்கிறான் எனும் நம்பிக்கையே என் வாழ்வை நகர்த்துகிறது. அந்த எண்ணத்திற்கு ஏன் தடைபோடுகிறீர்கள்' என்று ரோட்டில் கணவனை சாடும் காட்சியில் வெளுத்து கட்டுகிறார். கால் கேர்ள் ஆக கரீனா கபூர். கேரக்டருக்கு தேவையான நடிப்பை(!) விரசமின்றி வெளிப்படுத்தி உள்ளார். விபத்தை பார்த்த பிளாட்பாரம் வாசி ஒருவர் விசாரணையின்போது பேசும் வசனம் தூள். 'பிங்கிக்கு இப்படி ஒரு விபத்து நடக்கும்னு முன்னமே தெரியும் சார்' என்று அவர் சொல்ல 'எப்படி? யார் அந்த பிங்கி' என புருவத்தை உயர்த்துகிறார் ஹீரோ. 'இதுதான் அந்த பிங்கி' என தெருநாயை அந்நபர் கைகாட்டும் சீன் ரகளை.
   
ஒருபக்கம் ஹீரோவின் குடும்ப பிரச்சினை மறுபக்கம் விசாரணை என்று யதார்த்தம் கலந்த பரபரப்புடன்தான் 90% கிணற்றை தாண்டுகிறது இப்படம். ஆனால் எதிர்பாராத விதமாக க்ளைமாக்சில் செல்ப் கோல் அடித்து ரசிகர்களை ஏமாற்றுகிறது தலாஷ் அணி. அந்த ட்விஸ்டை படம் பார்க்கும் ரசிகர்கள் சொல்ல வேண்டாம் என்று ஹீரோ வேறு சொல்லிவிட்டார். இப்பேற்பட்ட புஸ்வான ட்விஸ்டை வெளில சொல்லிட்டாலும்...!! ஷாருக், ஆமிர் இருவரின் படங்களும் அடுத்தடுத்து சொதப்பிவிட்டன. இறுதியாக இன்னும் சில தினங்களில் வெளிவரப்போகும் சல்மானின் 'தபங் - 2' ஆவது சொல்லி அடிக்குமா? வைட் கரேங்கே ஹம்!!
...........................................................................  


                                                                  
புதிய இயக்குனர்கள் விஜய் சேதுபதியுடன்  கரம் கோர்த்தால் அந்தப்படம் கண்டிப்பாக பேசப்படும் என்பதற்கு தென்மேற்கு பருவக்காற்று, சுந்தர பாண்டியன், பீட்சா வரிசையில் மீண்டும் ஒரு சாட்சிதான் இந்த ந.கொ.ப.கா. செப்டம்பரில் ரிலீசுக்கு காத்திருந்து தற்போது வெளியாகி உள்ளது. அப்போது தமிழ்நாட்டில் வெறும் 35 தியேட்டர்களில் ரிலீசாக இருந்து அதன் பின் பொறுமை காத்து நேற்று முதல் 150 தியேட்டர்களில் வைட் ரிலீஸ். இந்த படைப்பின் ஒளிப்பதிவாளர் ப்ரேமின் வாழ்வில் நடந்த சம்பவத்தை அடிப்படையாக கொண்டு அமைந்திருக்கிறது ந.கொ.ப.கா. என்பது முக்கிய செய்தி.

பக்ஸ், சரஸ், பஜ்ஜி, ப்ரேம் அனைவரும் நண்பர்கள். 2007 ஆம் ஆண்டு ப்ரேமின் திருமணம் நடக்கும் இரண்டு நாட்களுக்கு முன்பு க்ரிக்கெட் ஆட செல்கிறார்கள் நால்வரும். அப்போது பந்தை கேட்ச் செய்ய ப்ரேம் பின் பக்கம் தாவும்போது மூளையில் லேசாக ஏற்படும் காயத்தால் தற்காலிக ஞாபக மறதிக்கு ஆளாகிறான். மறுநாள் திருமண வரவேற்பு. இவனோ மருத்துவமனையில்.  பிரேமின் குடும்பத்தாருக்கு தெரியாமல் இவ்விபத்தின் ரகசியம் காக்க நண்பர்கள் மூவரும் படும் பாட்டை ஏகப்பட்ட நகைச்சுவை பட்டாசுகள் கொளுத்தி நம்மை மகிழ்வித்து இருக்கிறார்கள். 

'என்ன ஆச்சி? நீதான் அடிச்ச? ' எனும் குட்டி வசனத்தை பலமுறை ரிபீட் செய்தும் போரடிக்காமல் இடைவேளை வரை ஜிவ்வென சீன்களை பறக்க விட்டதற்கே இயக்குனர் பாலாஜிக்கு சபாஷ் போடலாம். இரண்டாம் பாதியில் ரிஷப்ஷனில் நடக்கும் களேபரம் நமக்கு டபுள் ட்ரீட். 'நான் சொன்னா கேப்பியா மாட்டியா?'வின் ஆட்சிதான் இறுதிவரை. ப்ரேமை வைத்துக்கொண்டு திண்டாடும் நண்பர்களாக வரும் பக்ஸ் என்கிற பகவதி(நிஜப்பெயரும் அதே), சரஸ்(விக்னேஸ்வரன்), பஜ்ஜி(ராஜ்குமார்) மூவரும் அருமையான புதுவரவுகள். நண்பர்கள் மூவரும் ஒருவருக்கு ஒருவர் கோர்த்து விடுவது, திருமண நாள் வரை அவர்கள் முகத்தில் தெரியும் படபடப்பு(நமக்கும் சேர்த்து) என சுவாரஸ்ய கலாட்டாக்கள் படம் நெடுக. விஜய சேதுபதிக்கு திருப்பதி லட்டாக அமையும் கதை/கேரக்டர்களே பாதி சுமையை இறக்கி வைப்பதால் மீதியை யதார்த்த நடிப்பால் பேலன்ஸ் செய்து விடுகிறார். லோ பட்ஜெட் படமென்பதாலோ என்னவோ சில சமயம் குறும்படம் பார்க்கும் பீல் வந்து விடுகிறது நமக்கு. அந்தக்குறையை வெகுவாக மறைத்து அனைவரையும் சிரிப்பு மழையில் நனைய விட்டிருக்கிறார் இயக்குனர் பாலாஜி.

பிரமாண்ட பட்ஜெட், மாஸ் ஹீரோ, உலகமகா டெக்னீசியன்கள் எல்லாம் கூட்டணி வைத்து 'நாம எடுக்கறதுதான் தலைவா படம்' எனும் இறுமாப்பில்  வெளியாகி மண்ணைக்கவ்விய படங்கள் இவ்வாண்டு அதிகம்.  ஆனால் குறைந்த பட்ஜெட்டில்  ரசிகனை மதித்து இதுபோன்ற சுவாரஸ்யமாக  படைப்புகளை தந்த புதிய தலைமுறை கலைஞர்கள் அனைவருக்கும் வாழ்த்துகள். 
................................................

சமீபத்தில் எழுதியது:

நீர்ப்பறவை - விமர்சனம்
..............................................



Wednesday, November 28, 2012

ஒய்.ஜி.மகேந்திரனின் - இது நியாயமா சார்?



                                                                                  இது நியாயமா சார்?

கடந்த ஞாயிறன்று வாணி மகாலில் மொத்தம் மூன்று நாடகங்கள். கிரேஸி மோகனின் சாக்லேட் கிருஷ்ணா, மீசை ஆனாலும் மனைவி மற்றும் ஒய்.ஜி.யின் இது நியாயமா சார். வாணி மகாலின் இரண்டு ஹால்களில் சிறியதான ஓபுல் ரெட்டி ஹாலில் கிரேஸி க்ரூப்பும், மகாஸ்வாமிகள் ஹாலில் மகேந்திரன் க்ரூப்பும் மேடையேறினர். சென்ற ஆண்டு குறைந்தபட்ச டிக்கட்களின் விலை ரூ. 150, 200 என்று இருந்தது. குறிப்பாக கிரேஸி மற்றும் எஸ்.வி.சேகர் நாடகங்களுக்கு. இவ்வாண்டு ரூ. 200, 300 என ஏறிவிட்டது. இந்த நாடகத்திற்கு வைத்த டிக்கட் விலை ரூ 200, 350 முதல் 1,000 வரை!!!!

க்ரைம் த்ரில்லர் என்று விளம்பரம் செய்யப்பட்ட 'இது நியாயமா சார்'? 1989 ஆம் ஆண்டு அரங்கேற்றம் ஆனது. இதுவரை  200-க்கும்  அதிகமான முறை  மேடையேறி உள்ளது. கதை, வசனம் வெங்கட். காதலி மீராவை கொலை செய்த குற்றத்திற்காக ராகுலுக்கு ஆயுள் தண்டனை விதிக்கிறார் நீதிபதி சிதம்பரம். ஊருக்கு ஒதுக்குப்புறமான இடத்தில் வாழும் அவரது வீட்டிற்கு துப்பாக்கியுடன் வருகிறான் சிறையில் இருந்து தப்பிய ராகுல். தான் ஒரு நிரபராதி என்றும், வழக்கு சரியாக விசாரிக்கப்படவில்லை என்றும் கோபத்துடன் கூறுகிறான். சாட்சிகளான ஆசிரியர் ஜோசப்(ஜீவா), வீடியோ நாத்(கிரி), டாக்டர் ஹேமா(சுபா), வழக்கறிஞர்(சுப்புணி) மற்றும் சமையல்காரர் பிச்சுமணி(ஒய்.ஜி.மகேந்திரன்) ஆகியோரை அதே வீட்டிற்கு கடத்தி வந்து வழக்கை மறுவிசாரணை செய்ய வற்புறுத்துகிறான். பிறகென்ன நடந்தது என்பதே கதை.     

'இது என்ன துச்சாதனன் வீட்டு நாயா? வேட்டியை உருவ பாக்குது' போன்ற சில கல கல வசனங்கள் பேசுகிறார் ஒய்.ஜி.அத்துடன் சில இரட்டை அர்த்தங்களையும் சேர்த்து. கோபமான வசனத்தின்போது சமையில் கரண்டியை சற்று வேகமாக தூக்கி அவர் எறிந்தபோது  மேடையின் முன் வரிசையில் இருந்தவர்கள் காலருகே வந்து விழ 'யார் வேணுமோ அந்த கரண்டிய எடுத்துக்கங்க' என்று டைமிங் அடித்தது நன்று. என்ன வசனம் பேச வேண்டும், எங்கே நிற்க வேண்டும் என்பதை நாடகம் நடக்கும்போதே பிறருக்கு மெல்லிய குரலில் யோசனை சொல்கிறார். வாணி மஹால்  மைக்கின் துல்லியம் அந்த பேச்சையும் நம் காதில் போட்டு வைக்கிறது. இவருக்கு இணையாக நம்மை ரசிக்க வைப்பது குள்ளமாக இருக்கும் சுப்புணி(அருணாச்சலத்தில் ரஜினியை கல்யாண மண்டபத்தில் சீண்டுபவர்). ஜம்பு எனும் பெயரில் அடியாளாக வரும் நபர் மட்டும் இறுதிவரை துப்பாக்கி ஏந்தியவாறு வசனம் பேசாமலே வணக்கம் போடுகிறார் பாவம்.

                                                                                       சுதேசி ஐயர்  

இந்நாடகத்தில் குறைகள் இல்லாமல் இல்லை. கிறித்தவ பாதிரியாரை கிண்டல் அடிப்பது, சுப்புணியின் உயரத்தையும், டாக்டர் ஹேமாவாக வரும் நடிகை சுபாவின் பெருத்த உடலை ஏளனம் செய்யும் வசனங்கள், 'குருட்டு கபோதி' போன்றவை இக்காலத்திலும் தொடர்வது ரசிக்கும்படி இல்லை. இனியேனும் இவற்றில் மாறுதலை கொண்டு வர வேண்டும் நாடகம் நடத்துவோர். சமையல்காரர் என்பதற்காக பெரும்பாலும் சமையல் கரண்டியுடன் ஒய்.ஜி. வருவது அக்மார்க் க்ளிஷே. ப்ளாஸ்க்கில் இருக்கும் காபியை அனைவரும் அருந்த சுப்புணிக்கு மட்டும்  டீ தந்தேன் என்று இவர் சொல்வதும், ஒரு காட்சியில் இடம் வலம் மறந்து எதிர்திசையில் நீதிபதி கைகாட்டி வசனம் பேசுவதும் கவனமாக கையாளப்பட்டு இருக்கலாம். நான் பார்த்த சில ஒய்.ஜி. நாடகங்களில்   சுப்ரமணி, கிரி மற்றும் சுபா ஆகியோர் காட்சிகளை நகர்த்தவே  பயன்படுகிறார்கள்.மூத்த கலைஞர்கள் பிருந்தா(இரண்டாம் படத்தில் ஒய்.ஜி.யின் வலப்பக்கம் இருப்பவர்) ,சுப்புணி(முதல் படத்தில் வலது ஓரம்) , பாலாஜி(இரண்டாம் படத்தின் வலது ஓரம்) போன்று சிறந்த நடிப்பை வெளிப்படுத்தும் கதாபாத்திரம் இவர்களுக்கு  அமையவில்லையா அல்லது நடிப்பே இவ்வளவுதானா எனும் கேள்வி எழுகிறது. சுப்புணி இல்லாவிட்டால் மேடை ஆட்டம் கண்டிருக்கும் என்பதற்கு அங்கொலித்த சிரிப்பொலிகளே சாட்சி.   

இப்போது இந்த நாடகத்தை பார்க்கும் பலருக்கு 'ஏற்கனவே பல சினிமாக்களில் பார்த்த காட்சிகளும், வசனங்களும் தானே இவை' என்ற சலிப்பு ஏற்படலாம். ஆனால் பெரும்பாலான நாடகங்கள் நாம் பார்த்த படங்கள் வெளியான சில பல  ஆண்டுகளுக்கு முன்பே மேடைகளில் வெற்றிக்கொடி நாட்டியவை என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. நாடக வசனங்கள் பல தமிழ் சினிமாவில் காப்பி அடிக்கப்பட்டவை என்பது உண்மையே. உதாரணமாக இந்த நாடகத்தில் 'எனக்கொரு மகன் பிறப்பான்' என்று ஒரு நபர் சொல்லும்போது 'அவன் என்னைப்போலவே இருப்பான்' எனப்பாடி வம்பில் சிக்கினேன் என்று வசனம் பேசுவார் ஒய்.ஜி. இது அப்படியே கவுண்டமணி - செந்தில் நடித்த படமொன்றில் சுடப்பட்டிருக்கும். 

கிரேஸி மோகன் மற்றும் எஸ்.வி.சேகருக்கு வரும் கூட்டம் ஒய்.ஜி.க்கு வருமா? எதற்கு இவ்வளவு பெரிய ஹால்? ஓபுல் ரெட்டி மினி ஹாலையே செலக்ட் செய்து இருக்கலாமே? என்று எண்ணியவாறே உள்ளே சென்றேன். அதிகபட்சம் 40% சீட்டுகள் மட்டுமே நிரம்பி இருந்தது அதை மெய்ப்பித்தது. அதிர்ச்சி தராத க்ளைமாக்ஸ் மற்றும் மேற்சொன்ன குறைகளைத்தாண்டி போதுமான விறுவிறுப்புடன் நாடகத்தை கொண்டு சென்ற U.A.A குழுவினருக்கு பாராட்டுகள். 

'இது நியாயமா சார்?' சொல்லும் நீதி: சரிவர விசாரிக்கப்படாமல் தீர்ப்புகள் வழங்குதல் தவறு. அதை வெங்கட் அவர்களின் வசனம் மூலம் அழகாக சொல்லி இருக்கிறார்கள். 'குற்றவாளி என்று உறுதியாகும் வரை குற்றம் சாட்டப்பட்ட நபர் நிரபராதி என்பது அயல்நாட்டில். நிரபராதி என்று உறுதியாகும் வரை குற்றம் சாட்டப்பட்டவர் குற்றவாளியாக கருதப்படுவது நம் நாட்டில்'. சபாஷ் வெங்கட்.   

Images Copyright: madrasbhavan.com   
....................................................................

தொடர்புடைய பதிவு:


சமீபத்தில் எழுதியது:

...................................................................


           

Tuesday, November 27, 2012

ஸ்பெஷல் மீல்ஸ்(27/11/12)



நீங்களும் ஹீரோதான்: 

 
துப்பாக்கி ரிலீசின்போது சென்னையின் பிரதான சாலைகளை கலக்கிய போஸ்டர். அகில இந்திய சத்யன் ரசிகர் மன்றத்தின் அன்புத்தொண்டர்கள் தந்த அலப்பறையை பார்த்தால் படத்தில் அசல் ஹீரோ யார்? காமடியன் யார்? எனும் கேள்வி எழத்தான் செய்கிறது.
....................................................................

Life of Pi:
அவதாருக்கு பிறகு வந்த மிராக்ள் என்று சுய விளம்பரம் செய்து மக்களை தியேட்டருக்கு இழுத்த இப்படைப்பில் அனைவரும் சொல்வது போல் த்ரீ- டி மற்றும் விசுவல் எபெக்டுகள் சிறப்புதான். அழகான கதையையும் உள்ளடக்கியும் உள்ளது.ஆனால் ஏனோ இடைவேளைக்கு பின்பு மனதைத்தொட மறுக்கிறது. கொஞ்சம் சிரமப்பட்டு ஒரு முறை பார்க்கலாம்.
................................................................. 
  
காக்க காக்க: 
நேற்று இரவு பங்கு(ஷேர்) ஆட்டோவில் பயணித்தபோது நடந்த சம்பவம். அப்போது நேரம் 9.30 மணி. பாதி வழியில் ஒரு ட்ராபிக் போலீஸ் வண்டியை நிறுத்தி ஓட்டுனர் அருகில் அமர்ந்தார். 'அப்படியே நிறுத்து கொஞ்ச நேரம். 'வருதா'ன்னு பாப்போம்' என்று அவர் கட்டளையிட எங்களுக்கு 'அர்த்தம்' புரிந்தது. இரண்டு நிமிடம் பொறுமை காத்தோம் நானும், சக ஆண் பயணிகள் இருவரும். அருகில் இருந்த பெரியவர் அதன் பின் டென்ஷன் ஆகி பேச ஆரம்பித்தார்.

பயணி: 'லேட் ஆகும்னா வேற ஆட்டோல ஏறிக்கறேன்'

ஓட்டுனர்: 'ஏன் இவ்ளோ அவசரம்? போலாம்'

பயணி: 'மேடவாக்கம் போக 10 மணி பஸ் பிடிக்கணும்'.          

சட்டை செய்யாமல் போலீசும், ஓட்டுனரும் நமட்டு சிரிப்பு சிரித்தனர்.

ஓட்டுனர்: ' 10 மணி பஸ் தான? போலாம் இருங்க?'

பயணி: 'இருங்களா? அந்த பஸ்ஸை விட்டா 11.30 மணி பஸ்தான்' என்று கோபப்பட வேறு வழியின்றி நகர ஆரம்பித்தது பங்கு ஆட்டோ.     

போலீஸ், ஆட்டோ ஓட்டுனர்களே. வாழ்க உங்கள் நட்பு. 
..............................................................

Jab Thak Hai Jaan: 
இரண்டு வாரங்களுக்கு முன்பே பார்த்த படம். யாஷ் சோப்ரா எனும் பிதாமகனின் கடைசி படைப்பு. பொங்கி வழியும் ரொமான்டிக் காவியங்கள் பலவற்றை நான் ரசித்ததில்லை. விதிவிலக்காக உன்னாலே உன்னாலே போன்றவற்றை சொல்லலாம். சோப்ராவின் படத்தில் பாடல்கள் மனதை கொள்ளை கொள்ளும். இந்த மினிமம் கியாரண்டியை நம்பி சென்ற எனக்கு ஏமாற்றமே மிஞ்சியது. லண்டனில் தெருவோரம் கிதார் இசைத்து காசு சேர்க்கும் ஷாருக் கானை ரோல்ஸ் ராய்ஸ் காரில் வரும் காத்ரீனா கைப் காதல் செய்ய, காலப்போக்கில் காதல் முறிகிறது. தலைவர் இந்திய ராணுவத்தில் பாம்ப் ஸ்குவாட் அதிகாரி ஆக, காதலில் தோற்ற இவர் கதையை கேட்டு அனுஷ்கா ஷர்மா உருகி 'கட்டுனா உன்னைத்தான் கட்டுவேன்' என்று சொல்ல, திடீரென மறதி வியாதியில் ஹீரோ பாதிக்கப்பட....ஆள விட்றா சாமி.
................................................................

ஏழை ஜாதி: 
'ஆம் ஆத்மி பார்ட்டி'யை கேஜ்ரிவால் துவங்கியதும் எப்போதும் இல்லாத அதிசயமாக ஏழைப்பாசம் காங்கிரஸில் பீறிட்டு அடிக்கிறது. 'ஆம் ஆத்மி' என்பது ஆண்டாண்டு காலமாய் காங்கிரஸ் கையாளும் வார்த்தை. அதை ஹைஜாக் செய்துள்ளார் கேஜ்ரி' என்கிறார்கள். அடங்கப்பா உசிதமணி!! காங்கிரஸ் கா ஹாத். ஆம் ஆத்மி கே சாத்' (எங்கள் கை உங்கள் கையுடன்) என்று சொல்லிக்கொண்டு ஜெயித்த கதர் கட்சி விலைவாசி ஏற்றம் போன்ற பல சுமைகளை நம் மேலேற்றி கதற வைத்ததுதான் மிச்சம். இந்த லட்சணத்தில் ஆம் ஆத்மி எங்கள் பிராண்ட் என்று கூக்குரல் வேறு. 
................................................................

தலைநகரம்: 
வார இறுதி நாட்களில் சென்னையின் முக்கிய வணிக வளாகங்களில் அடிக்கடி நான் காணும் காட்சி. எஸ்கலேட்டர்களில் கால் வைத்து ஏற பெண்கள் சிலர் தயங்கிக்கொண்டு இருக்க கணவர்/தந்தை அவர்களை வலுக்கட்டாயமாக கைப்பிடித்து இழுக்கின்றனர். பதற்றத்தில் பின் பக்கமாக சாய்ந்து விழப்போகும்போது அருகில் இருக்கில் கைப்பிடியை பிடித்து தப்பிக்கின்றனர். சற்று பிசகினாலும் விபத்தை தவிர்க்க இயலாது. தளத்தை அடைந்ததும் அந்த குடும்பத்தை சேர்ந்த மற்றவர்கள் அப்பெண்ணை கிண்டல் செய்து கெக்கே பிக்கே என்று சிரிக்கும் கொடுமையும் நிகழ்கிறது. அட கொக்கனாங்கி பயலுகளா. லிப்ட், படி எங்க இருக்குன்னு செக்யூரிட்டி கிட்ட கேட்டுட்டு அதுல உங்க வீட்டு பொண்ணுங்கள கூட்டிட்டு போனா கிரீடம் கொறஞ்சிடுமாக்கும் வெண்ணைக்கு.
.......................................................................

பிடிச்சிருக்கு: 
ஒபாமா முதல் ஒட்டகப்பால் வரை விமர்சனம் செய்து எவரிதிங் ஏகாம்பரம் போல பதிவுலகில் பவனி வரும் போராளிகளுக்கு மத்தியில் தான் கற்ற கல்வி சார்ந்த விஷயத்தை அவ்வப்போது பதிவிட்டு வருபவர் நண்பர் செங்கோவி. அடிப்படை குழாயியல் குறித்து அவரிட்ட புதிய பதிவை படிக்க:

அடிப்படை குழாயியல்

நீதி: ஹிட்ஸ், ரேங்கிங் போன்ற கிரீடங்களுக்கு குழாயடி சண்டை போடும் குறு,பெரு நில மன்னர்கள், நாட்டாமைகள், பெஞ்ச் கோர்ட் டவாலிகள்  எப்போதாவது கொஞ்சம் உருப்படியாகவும் எழுதினால் புண்ணியமாய் போகும்.
.............................................................

சின்ன கவு'ன்'டர்: 
வீரபாண்டி ஆறுமுகம் மறைந்த நாளன்று செய்தி சேனல்களை பார்த்தபோது கேப்டன் செய்திகள் அதனை ஒளிபரப்பிய அழகைக்கண்டு வெறுப்புதான் மிஞ்சியது. செய்தி வாசிப்பவர் பின்னணியில் குரல் தர தி.மு.க. கூட்டம் ஒன்றில் வீ.ஆறுமுகம் கோபத்துடன் மேடையில் இருந்து தொண்டர்களை அமைதி காக்க சொல்லும் காட்சியை மீண்டும் மீண்டும் ரிபீட் செய்தனர். ஏன்  அவர் குறித்து வேறு வீடியோ காட்சிகளே கிடைக்கவில்லையா? அரசியல் பகையை தீர்க்க ஒரு மனிதரின் இறப்பை கூட இந்த அளவிற்கு ஏளனம் செய்ய முடியும் என்பதை கேப்டன் செய்திகள் நிகழ்த்தி காட்டி உள்ளது.
.......................................................................

சங்க(ம)ம்:
சில மாதங்களுக்கு முன்பு சென்னை பதிவர் சந்திப்பு முடிந்த உடனேயே கருத்து சுதந்திரத்தை காக்க சங்கம் அமைப்பது குறித்து பதிவர்கள் ஆலோசனை செய்தனர். அப்போது சில 'ஒளிவட்ட' பதிவர்கள் 'ஹே...ஹே...சங்கமாம் சங்கம்' என்று நையாண்டி செய்தனர். ஆனால் சமீபகாலமாக ட்விட்டர், பேஸ்புக் நண்பர்கள் சிலர் கைது செய்யப்படுவதை கண்ட பிறகு 'ஆமாய்யா. சங்கம் ஒன்னு தேவைதான்' என்று யோசிக்க ஆரம்பித்து உள்ளனராம். பிறர் முன்னெடுக்கும் காரியத்தை போகிற போக்கில் விமர்சிக்கும் மேதாவிகளே இனிமேலாவது உங்கள் புத்தியை சரியாக சாணை பிடிக்கவும்.
.......................................................................

தில்: 
டூப் மற்றும் கிராபிக்ஸ் உதவியுடன் எந்திரன் ரஜினி , குருவி விஜய் போன்ற அசகாய சூரர்கள் காட்டிய வித்தை எல்லாம் இந்த மும்பை தீரர்களின் அசல் அதிரடிக்கு முன்பு எம்மாத்திரம்:


...........................................................................


                                                          

Friday, November 23, 2012

ஓட்டை கேடயமும், உடைந்த வாளும்



 
'செத்தான்டா அரக்கன். இப்படி செஞ்சாத்தான் நம்ம யாருன்னு ஒலகத்துக்கு தெரியும்' என்று கைத்தட்டலை பெற்று வருகிறது இந்திய அரசு. அஜ்மல் மரணம் அடைந்ததன் மூலம் தீவிரவாதிகள் மிரண்டு விடுவார்கள். இந்தியாவில் இது போன்ற செயல்கள் இனி வெகுவாக குறையும் என்று காலரை தூக்கி விடும் முன்பாக சுடும் நிஜங்களை அறிந்து கொள்ளே ஆக வேண்டிய கட்டாயம் ஒவ்வொரு குடிமகனுக்கும் உண்டு. தேசம் அமைதிபூங்காவாக திகழ இரண்டு மாபெரும் பிரச்னைகளுக்கு உடனடி தீர்வு காணாமல் எவரும் நிம்மதி பெருமூச்சு விட முடியாது என்பதே நிதர்சனம். ஒன்று நமதுயிர் காக்க தன்னுயிரை பலி தரும் NSG கமாண்டோ உள்ளிட்ட போர் வீரர்களின் தியாகத்திற்கு அரசு காட்டும் அசட்டு மரியாதை. மற்றொன்று 26/11 மும்பை நிகழ்விற்கு பின்பும் தேச பாதுகாப்பில் பெரியளவில் முன்னேற்றம் இன்றி கிடக்கும் துர்பாக்கிய நிலை. 

26/11 மும்பை தாக்குதலுக்கு பிறகு சில வாரங்கள் கழித்து சம்பவம் நடந்த இடங்களை ஆய்வு செய்து பார்த்தது ஒரு ஆங்கில செய்தி சேனல். செயல்படாத சி.சி.டி.வி. உள்ளிட்ட சோதனைக்கருவிகள், எவரும் துப்பாக்கியுடன் எளிதில் ஊடுருவும் அளவிற்கு உஷார் நிலையில் இல்லாத செக்யூரிட்டி போன்ற குறைபாடுகளுடன் அவ்விடங்கள் இருந்ததாக ஆதாரத்துடன் செய்தி வெளியானது. தற்போதும் அந்நிலையில் பெரிய மாற்றம் இல்லை என மீண்டும் நிரூபித்துள்ளது இந்திய டுடேயின் ஆய்வு. பாகிஸ்தானில் தற்போதும் 42 தீவிரவாத முகாம்கள் உள்ளதாகவும், 750 நபர்கள் இந்தியாவில் ஊடுருவ காத்திருப்பதாகவும் சொல்கிறார்கள். இந்தியன் முஜாஹிதீன் எனும் தீவிரவாத அமைப்பின் தலைவன் தில்லியில் ஆறுமாதம் தங்கி இருந்து எங்கெல்லாம் குண்டு வைக்கலாம் என்று திட்டம் வகுத்து விட்டு சென்று இருக்கிறானாம். இது எப்படி இருக்கு?

கொஞ்ச காலத்திற்கு முன்பு வரை இன்டர்நெட் மற்றும் அலைபேசி வாயிலாக தொடர்பு கொள்ளும் தீவிரவாதிகளை வலைபோட்டு பிடித்து வந்தது நமது உளவுத்துறை. தற்போதோ இந்திய உளவாளிகளுக்கு டேக்கா தந்து விட்டு சாட்டிலைட் போன் வழியாக கடினமான சங்கேத மொழியில் பேசி வருகின்றனர் அவர்கள். கூகிள் க்ராஷ் ஆனால் RAW பெரிய பின்னடைவை சந்திக்கும். அந்த அளவிற்கு அப்டேட் ஆகி இருக்கிறது என்றால் பார்த்து கொள்ளுங்கள். சமீபத்தில் நடந்த பாதுகாப்பு அதிகாரிகள் மீட்டிங்கில் 'ட்விட்டர் மூலம் வன்செயல் குறித்த பரிமாற்றங்கள் டெர்ரர் க்ரூப் வாயிலாக நடந்து வருகிறது' என்று எல்லை பாதுகாப்புப்படை அதிகாரி சொல்ல 'ட்விட்டரா. அது என்னப்பா' ரீதியில் கேள்வி கேட்டனராம் பல அதிகாரிகள். அது சரி..அவர் என்ன சசி தரூரின் பால்லோயரா? இல்லை தமிழகத்தில் இருக்கும் சமூக வலைத்தள ஓனரா? பொறுமையாக தெரிந்து கொள்ளட்டும் பாவம்.

26/11 மூலம் இந்தியா பாடம் கற்றதோ இல்லையோ மற்ற தேசங்கள் இந்த நிகழ்வை பாடமாக வைத்து தங்கள் பாதுகாப்பை வலுப்படுத்தி கொண்டன. 2010 ஆண்டே 'மல்டிப்ள் அசால்ட் கவுன்டர் டெர்ரரிஸம் ஆக்சன் கேபபிளிட்டி' எனும் வியூகத்தை நடைமுறைப்படுத்த துவங்கி விட்டது அமெரிக்கா. மும்பை சம்பவம் நடந்தபோது இந்தியா எப்படி கோட்டை விட்டது என்பதை ஆய்வு செய்து அது போன்ற ஒரு நிகழ்வு தனது தேசத்தில் நடக்காமல் இருக்க அமெரிக்கா எடுத்த முன்னெச்சரிக்கை முயற்சி இது. அது போல உடனே உஷார் ஆனது நம்ம தம்பி பங்களாதேஷ். தாக்காவில் தாக்குதல் நடந்தால் சமாளிக்க உடனே இரண்டு ஹெலிகாப்டர்களை வாங்கிப்போட்டு விட்டது. அதே சமயம் மும்பை போலீஸ் அரசிடம் 6,000 சி.சி.டி.வி. கேமராக்களை கேட்டு இன்னும் தேவுடு காத்து கிடக்கிறது.  

 இப்படி இன்னும் ஏராளமான ஓட்டைகள் நமது கோட்டையில். உச்சகட்ட கொடுமையாக ஆறு கோடி செலவு செய்து வீரர்களுக்கு வாங்கப்பட்ட 80 Bomb Suit எனப்படும் பாதுகாப்பு கவசத்தில் 44 உடைகள் சீனாவின் போலி தயாரிப்பாம். சப்ளையரை விசாரித்ததில் 'ஆறு உயர் அதிகாரிகளுக்கு லஞ்சம் தந்துவிட்டுதான் இத்தவறை செய்தேன்' என்று ஒப்புக்கொண்டு உள்ளான்.  
  
இதே நிலை நீடித்தால் பன்மோகனும், பாதுகாப்பு மந்திரி தந்தோனியும் இப்படித்தான் பேச வேண்டி வரும்:

எதிரி நாட்டான்: டேய்ய்ய்ய்ய்.....புலிகேசி....'

'ஐயோ..கேவலம் எறும்பு சைஸ் நிலப்பரப்பை ஆளும் இவன் விடும் சத்தத்தில் என் ரத்தமெல்லாம் சட்டென்று நிற்கிறதய்யா. யுத்தம் என்று ஒன்று வந்தால் என்ன ஆகும்...என்ன ஆகும். அமைச்சரே எனக்கு காய்ச்சல் அடிக்கிறது தானே'

'ஆம் மன்னா. என்னைப்போலவே தங்களுக்கும் காய்ச்சல் அடிக்கிறது'

'நாம் யாருக்கு என்ன தீங்கு செய்தோம். வாய் திறந்து கொட்டாவி கூட விட்டதில்லையே. அந்த லஸ்கர்-ஈ-தோய்பா கும்பல் தங்கள்  திருவிளையாடலை நம்மிடம்தான் காட்ட வேண்டுமா?'

போர்முனையில் பாதுகாப்பு உடையை சரிபார்க்கிறார் பன்மோகன்...

'என்னடா இது...ரங்கநாதன் தெரு பிளாட்பார்ம் ரெயின் கோட்டை விட மெல்லிதாக இருக்கிறது. எங்கே அந்த ட்ரெஸ் சப்ளையர்...'

சப்ளையர் வருகிறான்.

'என்னடா இது? ஆபத்தின் விளிம்பில் ஒரு மன்னன் தத்தளிக்கும்போது அனைத்து தற்காப்பு கவசங்களின் மீதும் மேட் இன் சைனா என்று போட்டுள்ளதே'

'எல்லாம் சரியாகத்தான் உள்ளது மன்னா. உங்களை ஏமாற்றத்தான் நேரம் கூடி வரவில்லை'

'அங்கே எதிரிகள் கூடிவிட்டார்களடா? அதற்கு என்ன செய்வது? தந்தோனி.. இந்த நயவஞ்சகனை ஒரு நாள் எனது சிம்மாசனத்தில் அமர வையுங்கள். மீடியா, எதிர்க்கட்சி, மக்கள் என அனைத்து தரப்பினரும் காரி துப்பினால் எப்படி வயிற்றை கலக்கி எடுக்கும் என்பதை பட்டுணரட்டும்.'

எதிரி நாட்டான்: என்ன கசாப்பை கசாப்பு கடைக்கு அனுப்பி விட்டாயா? எனக்கு ஓலை அனுப்பாதது ஏனடா?

'குரியர் அனுப்பினால் ஹிஸ்புல் முஜாஹிதீன் கூட்டம் போஸ்ட்மேனை வழியிலேயே மடக்கி பிடுங்கி விடுவார்கள் என்பதால் FAX அனுப்பினேனே? அது கூடவா வரவில்லை?

'இந்த கதையெல்லாம் என்னிடம் வேண்டாம். போட்டு விடுவேன்'   

'மகாபிரபு கோவப்பட வேண்டாம். எனது தேசத்தின் பாதுகாப்பை 100% ஸ்ட்ராங் செய்யும் வரை வெள்ளைக்கொடி காட்டுவதை தவிர வழியில்லை எனக்கு'

காங்கிரஸ் அல்லக்ஸ்:

"ஆஹா...டெர்ரர் கும்பலுக்கே டெர்ரர் காட்டியதால் இன்று முதல் நீ 'இத்தாலி அன்னை கண்டெடுத்த புனுகுப்பூனை' என்று போற்றப்படுவாய்.

தொடரும்............. 
..............................................................

News Source: India Today Weekly Magazine.

Thursday, November 22, 2012

பாகவதரின் ஹரிதாஸ் - ஆடியோ விமர்சனம்



       
ஆயிரம் ஸ்டார்கள் தமிழ்த்திரையில் மின்னி மறைந்தாலும் என்றும் நம்பர்  1 சூப்பர் ஸ்டார் என்றால் அது எங்கள் எம்.கே.தியாகராஜ பாகவதர் அவர்கள் மட்டுமே. தல நடித்த ஹரிதாஸ் 1944,1945,1946 என மூன்று தீபாவளிகளை கண்டு மெட்ராஸ் பிராட்வே தியேட்டரில் பின்னி பெடலெடுத்தது உலகறிந்த செய்தி. சம்பவம் நடந்த அந்த கால கட்டத்தில் எந்தப்பக்கம் திரும்பினாலும் மக்களை இசையால் கட்டிப்போட்ட ஹரிதாஸ் பாடல்களை பற்றிய ஒரு பார்வைதான் இந்த பதிவின் நோக்கம்,லட்சியம் மற்றும் கடமை.

மொத்தம் 13 பாடல்கள் மட்டுமே இப்படத்தில் இருப்பது பெருங்குறை. தலைவர் படத்தில் மினிமம் 25 பாட்டுகள் கூடவா இல்லாமல் போக வேண்டும். அந்த மன ரணத்தை இவ்விடத்தில் 8.5 ரிக்டர் ஸ்கேல் அதிர்வுடன் பதிவு செய்கிறேன். வெஸ்டர்ன்,  ராப், ராக் என்று என்னதான் குரங்கு பல்டி அடித்து யூத்களை சினிமாக்கார்கள் காலம் காலமாக கவர் செய்ய நினைத்தாலும் 'மன்மத லீலையை' பாடலின் பீட்டை பீட் செய்ய இந்த நொடி வரை எதுவும் பிறக்கவில்லை. பாடலின் துவக்கத்தில் மலரம்பால் தலைவரின் தலைக்கு மேல் இருக்கும் ஆர்ட்டினை எவர்க்ரீன் கனவுக்கன்னி டி.ஆர்.ஆர்(ராஜகுமாரி) தகர்க்க அதிலிருந்து புஷ்பங்கள் தலைவர் மேல் கொட்ட 'மன்மத லீலையை' என்று பாட ஆரம்பிக்கிறார். அலங்கரிக்கப்பட்ட கட்டிலில் சாய்ந்து கொண்டே அவர் பாட, இவர் ஆட..ஆஹா. என்னய்யா தில்லானா மோகனாம்பாள் சிவாஜி, பத்மினி? ரெண்டு ஸ்டெப் பின்னால நிக்க சொல்லுங்க. பூவை முகர்ந்து நம்ம ஹீரோ நாயகி மேல் வீச, அதை அவர் கச்சிதமாக கேட்ச் பிடிக்க மன்மத ரசம் 48 மணிநேரத்திற்கு நம் நெஞ்சில் சொட்டோ சொட்டென சொட்டுகிறது. 

அடுத்த மெகா ஹிட் பாடல் 'கிருஷ்ணா முகுந்தா முராரே'. ஆடியோ வால்யூமை ம்யூட்டில் வைத்தால் கூட காதில் கொய்யென கேட்கும் குரல் வளத்துடன் எம்.கே.டி. பாடியிருப்பார். தனது தாய்க்கு கால் அமுக்கிக்கொண்டு இருக்கும் தலைவரை கலாய்க்க முனிவர் வேடத்தில் வருவார் கிருஷ்ணர். அதை மனக்கண்ணில் கண்டுபிடித்து அவரை போற்றி பாடும் பாடல். தாய் தந்தையருக்கு கால் கழுவிவிட்டு சேவை செய்யும்போது இவர் பாடும் பாடல்தான் ' அன்னையும் தந்தையும்'. 'எவன்டி உன்ன பெத்தான்' என்று விவஸ்தை இன்றி அலறும் போக்கெத்த பயல்களுக்கு சாட்டையடி இந்த பாடல்.

அடுத்ததாக பகட்டுடை உடுத்தி தலப்பாகட்டுடன் குதிரையில் நகர்வலம் வரும் பாகவதர் தெருவில் செல்லும் பெண்களை சைட் அடித்து ரவுசு கட்டும் அல்டிமேட் ஹிட் பாடல் வாழ்விலோர் திருநாள். 'வாழ்விலோர்ர்ர்ரர் திருநாள்ள்ள்ள்ள்' என்று அண்ணன் அசத்தும்போது துபாய் புர்ஜ் டவரின் 100 வது மாடியில் நள்ளிரவு 2 மணிக்கு குறட்டை விட்டு தூங்குபவனை கூட அலறி எழ வைக்கும் எட்டுக்கட்டை குரல்வளம் ஓய் அது.          

                                                            
'என்னுடல் தனில் ஈ மொய்த்தபோது' எனும் பாடல் ஒரு சோகத்தாலாட்டு. அன்னை, தந்தையை நினைத்துருகி பாகவதர் 'என் பிழை பொறுத்தருள்வீரோ' என நெகிழ்ந்தவண்ணம் தொடர்கிறார் இப்படி: 'அம்மையப்பா உங்கள் அன்பை மறந்தேன். அறிவில்லாமலே நான் நன்றி மறந்தேன்' என தனது தவறை எண்ணி கண் கலங்கும் காட்சி அது. 'டாடி மம்மி வீட்டில் இல்ல'...பாட்டாய்யா எழுதறீங்க. படுவாக்களா!!

'உள்ளம் கவரும் என் பாவாய். நான் உயர்ந்த அழகன்தானோ?' எனும் ரொமாண்டிக் பாடல் ஹீரோயிசத்தின் உச்சம். உச்சம். உச்சம் என்பதை அழுத்தம் திருத்தமாக சொல்லிக்கொள்கிறேன் சபையோரே. தன்னை அம்சமாக அழகுபடுத்திக்கொண்டு தன்னழகை பற்றி தானே புகழாமல் நாயகியிடம் தன்மையாக கேட்கிறார் தலைவர் இப்பாடலில். இப்படி தொடர்கிறது அந்த கீதம்...

தல: 'உலகெல்லாம் (என்னை) புகழ்வதேன். உண்மை சொல் பெண்மானே'

தலைவி: 'யாரும் நிகரில்லையே. மாறா மன மோகனா'

தல: 'வெறும் வேஷமே அணிவதால் அழகே வந்திடாதே'

(நான் அலங்கார உடை அணிந்து டச் அப் செய்வதால் மட்டுமே அழகாகி விடுவேனோ என்று அடக்கமாக கேட்கிறார் தல).

என்னை மிகவும் கவர்ந்த தேனமுத ரொமாண்டிக் கிக் கீதமிது நண்பர்களே.

போனஸாக ரசிகர்களுக்கு 'நடனம் இன்னும் ஆடனும்' எனும் பாட்டுமுண்டு.  கலைவாணர், டி.ஏ. மதுரம் நகைச்சுவை நடனமாடி பாடியிருக்கும் கானம் இது.

இது போக இன்னும் சில வசந்த கீதங்களை உள்ளடக்கி இசை ரசிகர்களை குஷியோ குஷிப்படுத்துகிறது ஹரிதாஸ் ஆடியோ. இத்துடன் பாகவதர் புராணம் ஓயப்போவதில்லை. பொங்கி வரும் கண்ணீரை துடையுங்கள். விரைவில் ஹரிதாஸ் பட விமர்சனத்துடன் உங்களை சந்திக்கிறேன். 

ஹேய்...வாழ்விலோர் திருநாள்!!
.......................................................................  

       


Wednesday, November 21, 2012

பதிவர் சுரேகாவின் - தலைவா வா!


                                                                                                  
           
பதிவர், நிகழ்ச்சி தொகுப்பாளர், நடிகர், பாடலாசிரியர் இப்படி இன்னும் பல தளங்களில் சிறப்பாக செயல்படும் சுரேகா அவர்கள் எழுதிய நூல்தான் 'தலைவா வா'. தலைப்பை பார்த்தால் அரசியல் சார்ந்த நூலோ என்று எண்ணி விட வேண்டாம். வேலை நிர்வாகத்தில் சரியான தலைவனை எப்படி உருவாக்குவது என்பதை எடுத்துரைக்கும் படைப்பிது. கவுண்டர் சொன்னது போல 'தல இருக்கறவன் எல்லாம் தலைவன் ஆகி விட முடியாது'. அதெற்கென சில பல தகுதிகள் குறிப்பாக தொழில் நேக்கு தேவை என்பதை உணர்த்துகிறது இந்நூல். 

எத்தனையோ நூல்கள் இந்த ரகத்தில் வந்து கொண்டிருக்கும்போது இதை மட்டும்  தேர்வு செய்ய என்ன காரணம்?.....சுரேகா. வேறொன்றுமில்லை. என்ன சொல்கிறது தலைவா வா? பார்க்கலாம் வாருங்கள்.  கணினி வன்பொருள் நிறுவனம் ஒன்றின் தமிழக விற்பனைப்பிரிவின் தலைவராக இருக்கிறார் விக்னேஷ். தொடர்ந்து சிறப்பாக செயல்பட்டு வந்த அவரது அணியில் திடீர் சரிவு. மேலிடம் தந்த மோசமான ரிப்போர்ட்டால் நிலை குலைந்து போகிறார் விக்னேஷ். நேர்மையாக செயல்பட்டும் ஏனிந்த அவமானம் என்று குழம்புகிறான். விரைவாக தனது அணியின் செயல்பாட்டை மேம்பட செய்ய வேண்டிய கட்டாயம்? தீவிர சிந்தனைக்கு பிறகு ஒரு கார்ப்பரேட் குருவிடம் சிஷ்யனாக சேர்கிறான். அவரது ஆலோசனையின் பேரில் எடுக்கும் முடிவுகள் நிறுவனத்திற்கு எப்படி சாதகம் ஆகிறது என்பதே கதை.

சிறந்த கார்ப்பரேட் குருவின் அலுவலகம் எப்படி இயங்கும், அவருடைய பயிற்சி  முறைகள் எவ்வாறு இருக்கும் போன்ற பல விஷயங்களை சுரேகா அவர்கள் இப்புத்தகம் வாயிலாக பகிர்ந்து இருப்பது புதிய தலைமுறை அணி நிர்வாகிகளுக்கு உபயோகமாக இருக்கும் என்பதில் ஐயமில்லை. 'பார்க்கலாம் என்று எடுப்பீர்கள். படித்து முடித்துதான் எழுவீர்கள்' என்று பின் அட்டையில் சொன்னது உண்மைதான். சாமான்யர்களுக்கும் புரியும் எழுத்து நடை, ஆரம்பம் முதல் இறுதி பக்கத்திற்கு சற்று முன்பு  வரை விக்னேஷ் குழம்பினாலும் வாசிப்பவர்கள் தெளிவாக பயணத்தை தொடரும் வண்ணம் அமைக்கப்பட்டிருக்கும் (திரைக்)கதை போன்றவை சிறப்பு.

                                                                
அதே நேரத்தில் ஆசிரியரிடம் ஒரு சில கேள்விகள் கேட்டாக வேண்டியும் இருக்கிறது: தமிழக பிரிவிற்கே தலைமைப்பதவி வகிக்கும் நபராக இருக்கிறார் விக்னேஷ்.அந்த நிலைக்கு வரும்போதே தனது வேளையில் பல அனுபவங்களை தாண்டித்தான் வந்திருக்க வேண்டும். அப்படிப்பட்டவர் மிகவும் வெள்ளந்தியாக மனைவி, குரு போன்றோர் எந்த யோசனை தந்தாலும் அதை அலுவலகத்தில் செயல்படுத்த பார்ப்பது உறுத்தலாக இருக்கிறது. அவர்களின் யோசனைகளை உள்வாங்கி தன்னிடம் உதிக்கும் எண்ணங்களையும் இணைத்து அவர் பணியாற்றி இருப்பதாக சொல்லி இருந்தால் சிறப்பாக இருந்திருக்கும். குருவின் ஆலோசனைகளை சிரமேற்கொண்டு விக்னேஷ் செய்யும் மாற்றங்களால் கிடைக்கும் தொடர் வெற்றிகள் ஆங்காங்கே விக்ரமன் படம் பார்க்கும் பீலிங்கை தருவதை மறுக்க முடியாது. இன்னும் கொஞ்சம் யதார்த்தமாக கையாளப்பட்டு இருக்கலாம்.  

தனக்கு கீழே வேலை செய்யும் நபர்களிடம் அன்பாக பேசி அவர்களது குடும்ப பிரச்னைகள் சிலவற்றை தீர்க்க வேண்டியதும் தலைமைப்பண்பின் நோக்கமாக இருக்க வேண்டும் என்பதும் குறிப்பிடப்பட்டு உள்ளது. இது அனைத்து ஊழியர்களுக்கும் பொருந்துதல் சாத்தியமா என்ற கேள்வி எழுகிறது. ஏனெனில் அணித்தலைவர் காட்டும் அன்பையே தனக்கு சாதகமாக ஆக்கிக்கொண்டு அடிக்கடி லீவு போடுதல், விருப்பப்படும் அணிக்கு/வேலை நேரத்திற்கு மாற்றம் கேட்டு தொந்தரவு செய்தல் உள்ளிட்ட கோரிக்கைகளை தலைவருக்கு வைத்து தர்மசங்கடத்திற்கு ஆளாக்கும் நபர்களுக்கு பஞ்சமில்லை அல்லவா. 

அதே போல பயிற்சி நடக்கும் கால கட்டத்திலேயே அலுவலகத்தில் தான் கற்ற பாடத்தை உடனுக்குடன் நடைமுறைப்படுத்துகிறார் விக்னேஷ். அனைத்தும் ஆக்கபூர்வமான மற்றும் ஊழியர்கள் நலன் சார்ந்தவை என்றாலும் 'என்னடா இது நேற்று வரை கண்டிப்புடன் இருந்தவர் திடுதிப்பென நம் மீது பாச மழை பொழிகிறார். எலி அம்மணமாக போகிறது என்றால் சும்மாவா? அவரது வேலை ஆட்டம் காண்கிறது. அதை சரிக்கட்ட நம்மிடம் குலாவுகிறார்' என்று சில ஊழியர்கள் கண்டிப்பாக சந்தேகிப்பார்கள். அவர்களிடம் இருந்து 100% உழைப்பை வாங்குவது லேசுப்பட்டதல்ல. முன்பு வாங்கிய அடிக்கு பதில் தர காத்திருப்பார்கள் அவர்கள். இதனால் அவர்களது வேலைக்கும்தானே ஆபத்து என்று கேட்கலாம்? 'போனால் போகட்டும். கீழ்நிலை ஊழியன் நான். அடுத்த வேலைக்கு அடித்தளம் போட்டவாறே இந்த 'செயலையும்' செய்து முடிப்பேன்' என்று கங்கணம் கட்டிக்கொண்டு கலகக்குழு அமைப்பவர்கள் பரவலாக உண்டு. இதையும் விக்னேஷ் எப்படி சமாளிக்கிறார் என்பதை சுரேகா எடுத்து சொல்லி இருந்தால் நன்றாக இருந்திருக்கும். இவையனைத்தும் எனது கருத்துக்கள் மட்டுமே. ஆலோசனை அல்ல சுரேகா சார். :)

பணிச்சிக்கலில் தவிக்கும் உயரதிகாரிகள் சிலருக்கும், புதிதாக தலைமைப்பொறுப்பை ஏற்கவிருக்கும் இளைஞர்கள் பலருக்கும் சந்தேகமின்றி உபயோகமான நூலாய் இந்த 'தலைவா வா' இருக்கும் என்பது உண்மை. நேர்த்தியான அச்சு, தரமான தாள், சரியான இடைவெளி விட்டு பதிக்கப்பட்டு இருக்கும் சொற்கள் போன்றவை இப்புத்தகத்தின் கூடுதல் சிறப்புகள். ஓரிரு இடங்களில் இருக்கும் சொற்பிழைகள் தவிர்த்து வேறெந்த குறையுமில்லை. விலை 80 ரூபாய்(மட்டுமே). 

அலுவலகத்தில் நடக்கும் பல்வேறு விஷயங்களை இன்னும் யதார்த்தமாக, இக்கால இளைஞர்கள் டபுள் சபாஷ் போடும் விதமாக ஒரு புத்தகம் எழுத வேண்டும் என்பது சுரேகா அவர்களிடம் நான் விடுக்கும் கோரிக்கை. அது அவர் எழுதவிருக்கும் அடுத்த படைப்பில் இருந்தால் கூடுதல் மகிழ்ச்சி. 

இறுதியாக...

அலுவலக வேலை பார்க்கும் நண்பர்கள் 'தலைவா வா' படித்து விட்டு பிறருக்கும் தாராளமாக பரிந்துரை செய்யலாம்/பரிசளிக்'கலாம்'. 
..........................................................................



                           

Tuesday, November 20, 2012

ஒய்.ஜி.மகேந்திரனின் - சுதேசி ஐயர்



       
கடந்த ஞாயிறன்று வாணி மகாலில் பார்த்த நாடகம் ரோஷினி பைன் ஆர்ட்ஸ் வழங்கிய சுதேசி ஐயர். ஒய்.ஜி.மகேந்திராவின் யுனைடெட் அமெச்சூர் ஆர்டிஸ்ட்ஸின் 60 ஆம் ஆண்டில் 59 வது படைப்பாகும் இது. தேசப்பற்றுள்ள சங்கரன் ஐயர் வீட்டில் துவங்குகிறது நாடகம். காலம் 2008 ஆம் ஆண்டு .சங்கரனைத்தவிர அவருடைய மனைவி, மகள் மற்றும் இரு மகன்கள் அனைவரும் நவீன வாழ்விற்கு அடிமைப்பட்டு போக அதை எதிர்க்கும் சங்கரனை முதியோர் இல்லத்தில் சேர்க்க முடிவு செய்கின்றனர் அனைவரும். அந்நேரத்தில் விஞ்ஞானி நண்பன் ஒருவனின் உதவியால் மொத்த குடும்பத்தையும் 1945 ஆம் ஆண்டிற்கு டைம் மிஷின் மூலம் அழைத்து செல்கிறார் சங்கரன். முதலில் எவ்வித வசதியும் அற்ற பழங்காலத்தை வெறுக்கும் குடும்பம் அதன் பின் எப்படி மனம் மாறுகின்றனர் என்பதே கதை.

சுதேசியாக ஒய்.ஜி. கதாபாத்திரம் டெய்லர் மேட். நடிப்பதோடு அவ்வப்போது இசை எங்கே பயன்படுத்த படவேண்டும் என்பதை கையால் சைகை செய்து ஒலி அமைப்பாளரை வேலை வாங்குவதையும் பார்ட் டைமாக மேடையில் செய்ய வேண்டிய கட்டாயம் அவருக்கு. அது எந்த விதத்திலும் நாடகம் பார்ப்பவர்களை உறுத்தாமல் இருந்தது பாராட்டத்தக்கது.  அவருடைய மனைவியாக பழம்பெரும் நடிகை பிருந்தா. வழக்கம் போல் சிறந்த நடிப்பு. மேடை நாடகங்களில் என்னை கவர்ந்த ஜாம்பவான்களில் இவரும் ஒருவர். இதற்கு முன்பாக 'நாடகம்' எனும் தலைப்பில் நான் பார்த்த ஒய்.ஜி.யின் மேடை நாடகத்தில் நெகிழ வைக்கும் கேரக்டரில் நடித்து கைதட்டி வாங்கிய பிருந்தா  இம்முறை கலகலக்க வைத்துள்ளார். 1945 ஆம் ஆண்டில் மெட்ராஸ் எப்படி இருந்தது என்பதை வெறும் வசனங்கள் மூலம் ஒரே ஒரு செட் போட்டு கண் முன் கொண்டு வந்ததை பாராட்டத்தான் வேண்டும்.     

ஒய்.ஜி.யின் மச்சினன் நித்யாவாக வருபவர் ஆரம்ப காட்சியில் ஒவ்வொரு மாநிலம் சார்ந்த நடிகர்கள் இறக்கும் தருவாயில் எப்படி வசனம் பேசுவர் என்று நடித்து காட்டியது அருமை. சுதேசியின் மகன்களாக வரும் இருவரும் கிடைத்த வாய்ப்பை பயன்படுத்தி தம்மாலானதை செய்துள்ளனர். என்னை கவர்ந்த வசனங்களில் ஒன்று: 1945 ஆம் ஆண்டு தனது மூத்த மகனை பார்த்து... 

சுதேசி: ஏண்டா 2008 - க்கு போகணும்னு கதறு கதறுன்னு கதறுவியே. போலாமா?

மகன்: வேண்டாம்பா. இப்பவும் 'கதர், கதர்'னுதான் கதறறேன்.     

விடுதலைப்போராட்டத்தை கண்டு மகன் பேசும் வசனம் இது. அதே சமயம் ஒரு உறுத்தலான காட்சியும் இருந்தது. தனது சாட் தோழி சாத்விகாவை வீட்டிற்கு அழைக்கிறான் மூத்த மகன். அவர் ஒரு திருநங்கை என்பதை அறியாமல். நேரில் கண்டதும் அனைவரும் அதிர்கின்றனர். அவரை பகடி செய்வது போல் வரும் காட்சியை தவிர்த்து இருக்கலாம். இன்னொரு முக்கியமான வசனம் ஒன்றும் வந்து போகிறது. 1945 இல் வண்டி இழுக்கும் தொழிலாளி ஒருவர் சுதேசி வீட்டு வாசலில் நின்றவாறு 'அய்யா நான் உள்ள வரலாம்களா?' என்று கூச்சத்துடன் கேட்க அதற்கு சுதேசி(ஒய்.ஜி) சொல்லும் பதில்:

'நாங்க எப்ப உங்களை உள்ள வர வேணாம்னு சொன்னோம். நீங்களே வெளியே இருந்துட்டு வராம தயங்குனா நாங்க என்ன செய்ய முடியும்?'

இவ்வாண்டு(2012) இறுதியில் பெரியார் தொண்டர்கள் மயிலை கபாலீஸ்வரர் கோயில் கருவறை நுழைவு போராட்டம் நடத்த போகிற சமயத்தில் இந்த வசனம் வந்திருப்பது குறிப்பிடத்தக்கது (இதே வசனம் முன்பே சுதேசி ஐயரில் வந்திருக்கும். ஆனால் தற்போது டைமிங் கச்சிதமாக பொருந்தி உள்ளது). இம்மேடை நாடகத்தில் எந்த ஒரு இடத்திலும் தொய்வின்று அனைவரும் நடித்து இருந்தனர். புதிதாக இந்த 'சுதேசி ஐயரை' பார்ப்பவர்களுக்கு அதிலும் குறிப்பாக இளையோருக்கு 'என்னடா இது ஏகத்துக்கும் கருத்து சொல்கிறார்கள். நகைச்சுவை கூட ஆஹா ஓஹோ என்றில்லையே' எனும் எண்ணம் வரலாம். அதற்கு காரணங்கள் இரண்டு: ஒன்று பெரும்பாலான நாடக வசனங்கள் சில பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பே எழுதி அரங்கேற்றம் செய்யப்பட்டவையாக இருப்பது. மற்றொன்று எஸ்.வி.சேகர் அவர்கள் நாடகத்தில் நடப்பு சம்பவங்களுக்கு ஏற்ப (குறிப்பாக அரசியல்) ஒரே நாடகத்தின் முந்தைய வசனங்களில் மாற்றம் ஆங்காங்கே இருக்கும். ஆனால் ஒரு சில இடங்களை தவிர வசனத்தில் யாதொரு மாற்றமும் செய்யாமல் இருப்பது ஒய்.ஜி. அவர்களின் ஸ்டைல் என்பது தெளிவாக தெரிகிறது. 

எஸ்.வி.சேகர், கிரேஸி மோகன் ஆகியோரின் படைப்புகளில் டைம்பாஸ் நகைச்சுவை மேலோங்கி இருக்கும். ஆனால் ஒய்.ஜி.பி/ஒய்.ஜி.எம்.மின்  யுனைடெட் அமெச்சூர் ஆர்டிஸ்ட் படைப்புகளில் பெரும்பாலும் கருத்துகளுடன் கூடிய நகைச்சுவைகள் தவறாமல் இடம் பிடிக்கின்றன. இந்த காலத்தில் யார் கருத்து கேட்பார்கள் என்றெண்ணாமல் U.A.A நாடகங்கள் தொடர்ந்து மேடையேற்றப்பட்டு வருகின்றன. இதன் மூலம் வசூலில் கண்டிப்பாக பாதிப்பு இருக்கும் என்பது அறிந்தும் விடாப்பிடியாக கருத்துள்ள நாடகங்களை அரங்கேற்றும் ஒய்.ஜி.மகேந்திரன் & கோவிற்கு வாழ்த்துகள்.            

சென்னையில் நடக்கும் மேடை நாடகங்கள் குறித்து கூடுமானவரை நான் எழுதி வருவதை அறிந்த ஒய்.ஜி. மகேந்திரன் அவர்கள் சென்ற முறை நாடகம் பார்க்க சென்றபோது என்னை ஊக்குவித்தது மறக்க இயலாது. இம்முறையும் குறைந்த கட்டண டிக்கட்டில் பின் வரிசையில் அமர்ந்து இருந்த என்னை அழைத்து முன்வரிசையில் உட்கார வைத்து நாடகத்தை ரசிக்க வைத்தார். அவருக்கு எனது நன்றிகள். 

தொடர்புடைய பதிவு:
U.A.A வின் 60 ஆம் ஆண்டு விழா காணொளிகள் காண:



.....................................................................

                                  

Friday, November 16, 2012

Son of Sardaar/Maryada Ramanna



        
சூப்பர் இயக்குனர் ராஜமௌலியின் பம்பர் ஹிட் தெலுங்கு படமான மரியாத ராமண்ணா தான் ஹிந்தியில் சன் ஆப் சர்தார். அஜய் தேவ்கன், சொனாக்ஷி சின்ஹா மற்றும் சஞ்சய் தத் ஆகியோர் முன்னணி வேடங்களில் நடித்துள்ளனர். ஷாருக்கின் காதல் ரசம் சொட்டும் 'ஜப் தக் ஹை ஜான்' படத்துக்கு போட்டியாக ஒரு தமாசு படத்தை தீபாவளிக்கு பற்ற வைக்க பார்த்து உள்ளனர். தெலுங்கில் ரெட்டி. இங்கே சர்தார். அங்கே ராயல் சீமா. இங்கே பஞ்சாப். டிபன் ரெடி.

சொந்த நிலத்தை விற்க லண்டனில் இருந்து பஞ்சாபிற்கு திரும்புகிறான் ஜஸ்ஸி(தேவ்கன்). ட்ரெயினில் வரும்போது நாயகியை கண்டதும் நட்பு/காதல் லேசாக தொற்றிக்கொள்கிறது.அவளுடைய பிரம்மாண்ட வீட்டில் விருந்தாளியாக செல்கிறான். கட். இப்போது ஒரு ப்ளாஸ்பேக். சுமார் 25 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு பங்காளி வெட்டு குத்தில் தனது சகோதரனை இழக்கிறார் நாயகியின் தந்தை பில்லு(சஞ்சய் தத்). கொன்றது ஜஸ்ஸியின் தந்தை. அவரையும் வெட்டிப்போடுகிறது பில்லுவின் க்ரூப். வாரிசான நாயகன் மட்டும் எஸ்கேப். அவனையும் கொன்று வம்சத்தை அழிக்க சகோதரன் மகன்களுடன் வெறியுடன் காத்திருக்கிறார் பில்லு. தாங்கள் தேடிய ஆள் வீட்டுக்கு வந்த விருந்தாளி என்பதை அறிந்ததும் அவனை கொல்ல ஆயத்தம் ஆகிறார்கள். விருந்தாளியை வீட்டில் வைத்து கொள்வது ஆகாது என்பது பில்லு வீட்டார் மரபு. எனவே ஜஸ்ஸி வீட்டு வாசலை விட்டு வெளியேறும் தருணத்தை எதிர்நோக்கி கத்திகளுடன் காத்திருக்கிறது  அடியாட்கள் படை.  இதை அறிந்து கொண்ட ஜஸ்ஸி வீட்டுக்குள்ளேயே இருக்க என்னென்ன திட்டங்கள் போடுகிறான் என்பதே கதை.

சர்தார் கெட்டப்பில் நன்றாகத்தான் பொருந்துகிறார் தேவ்கன். படம் துவங்கியது முதல் இறுதி வரை 'சர்தார்'ன்னா தங்கம், சிங்கம் என்று புராணம் பாடியே நம்மை கொல்கிறார். முதல் மற்றும் கடைசி சீனில் ஷோ காட்டிவிட்டு மறைகிறார் சல்மான் கான். மரியாத ராமண்ணாவில் ராஜமௌலியின் மேஜிக் டச் இங்கு ஏகத்துக்கும் மிஸ் ஆகிறது. வில்லன்களை சீரியஸ் ஆட்களாக காண்பித்து நகைச்சுவை இழையோட காட்சிகளை நகர்த்தினார் அவர். இங்கோ வில்லன்கள் ஓவர் காமடி செய்தும், ஹீரோ 100% கிராபிக்ஸ் சண்டைகள் செய்தும் நம்மை கவர முயற்சித்து உள்ளனர். தெலுங்கில் சுனிலிடம் இருக்கும் அப்பாவி முகபாவம் தேவ்கனுக்கு பெரிதாய் கை குடுக்கவில்லை. 


தந்தையின் மரணத்திற்கு காரணமானவானின் வாரிசான தேவ்கனை கொல்லும் வரை  கூல் ட்ரிங்க், ஐஸ்க்ரீம் சாப்பிட மாட்டோம் என்று மினி வில்லன்கள் சபதம் செய்வது, ஆண்ட்டி ஆன பின்பும் சஞ்சய் தத்தை ஜூஹி சாவ்லா மணம் செய்ய சுற்றிவருவது என பஞ்சாபி மசாலாக்களை தூவி உள்ளனர். இவையெல்லாம் தெலுங்கில் மிஸ். அதுவே அதன் பலம். அவ்வப்போது கிராபிக்ஸில் தேவ்கன் பறந்து அடிப்பது என்னதான் காமடி படம் என்றாலும் மிக செயற்கையாக தெரிகிறது. அதற்கு பதில் கதையில் மேலும் கவனம் செலுத்தி இருக்கலாம் இயக்குனர்.

சொனாக்ஷியுடன் ட்ரெயினில் தேவ்கன் செய்யும் கலாட்டாக்கள் ரசிக்க வைக்கின்றன. பஞ்சாபி மெட்டில் வரும் பாடல்கள் சுமார். க்ளைமாக்ஸில் வரும் 'போம் போம்' பாடல் மட்டும் துள்ளல். மரியாத ராமண்ணாவில் வரும் என்னேட்லகு, ராயே சலோனி, தெலுகம்மாயி, அம்மாயி என ஒவ்வொரு பாடலும் ரசனையான அனுபவம். பஞ்சாப் சொனாக்ஷியை விட ஆந்திர சலோனி அழகிலும், நடிப்பிலும் முன்னே நிற்கிறார். தந்தையின் இறப்பிற்கு ஹீரோவை பழிவாங்க காத்திருக்கும் ரெட்டி பிரதர்ஸ் நடிப்பும், கெத்தான லுக்கும் தெலுங்கில்தான் டாப். இது போன்ற பல ப்ளஸ்கள் சன் ஆப் சர்தாரில் இல்லாததால் சுமாரான காமடி படமாகிப்போகிறது. ஆந்திர மேஜிக் இங்கு மிஸ் ஆக ஒரே காரணம்தானே இருக்க முடியும். ஆம். அங்கே இயக்கியது தி ஒன் அண்ட் ஒன்லி 'ராஜ' மௌலி ஆயிற்றே!!        
............................................................................
                                                                   

Tuesday, November 13, 2012

அம்மாவின் கை(ப்)பேசி



           
தலைப்பே நெகிழ்வாக இருக்கிறதே. படத்தை பார்த்து முடித்ததும் அம்மாவுக்கு ஒரு போன் செய்து ''அம்மா..என்ன மன்னிச்சுரும்மா. இந்த பாவி செஞ்ச பாவத்துக்கு பரிகாரமே இல்லம்மா. தீபாவளிக்கு நீ சுட்ட கேசரியை உருட்டி ஒடஞ்சி போன டேபிளுக்கு முட்டு குடுத்து உன்னை மன உளைச்சலுக்கு ஆளாக்குன ராட்சசன் நாந்தாம்மா. நாந்தாம்மா..." என்று கதறி அழ ஒரு சந்தர்ப்பம் கிடக்கும் என்றெண்ணி மனக்கோட்டை கட்டி இருந்தேன். ஆனால் சினிமா, ட்ராமா இரண்டுக்கும் இடைப்பட்ட திரிசங்கு வகையறா படங்களை எடுக்கும் தங்கர் பச்சானின் இந்த மண்வாசனைப்படம் எனது கனவில் 200 லாரி மண்ணை கொட்டி விட்டது. 

தான் எழுதிய அம்மாவின் கைப்பேசி நாவலை படமாக்க அரும்பாடு பட்டிருக்கிறார் தங்கர். பார்த்த நாமும்தான். நெறியாள்கை, ஒளி ஓவியம், அடவுக்கலை(நடனம்) என தங்கரின் தமிழ்ப்பற்று டைட்டிலில் வியாபித்து இருக்க..தொடங்குகிறது கதை. ஏகப்பட்ட பிள்ளைகள் பெற்ற அம்மாவாக ரேவதி(தனிப்பிறவியில் எம்.ஜி.ஆரின் தங்கையாக வருபவர்). கடைக்குட்டிதான் அண்ணாமலை(சாந்தனு). வெட்டிப்பய. குடும்பமே அவனை தண்டச்சோறு என்று ஏச அம்மா மட்டும் 'நவம்பர் போயி டிசம்பர் வந்தா டாப்பா வருவான்' என்று ஆதரவு தருகிறார். ஒரு நாள் குடும்ப காது குத்து விழாவில் நகைகள் காணாமல் போக அதை அபேஸ் செய்தது சாந்தனுதான் என்று எண்ணி அவருடைய அண்ணன் செருப்பால் அடிக்கிறார். ஊரே வேடிக்கை பார்க்கிறது. அடி, அவமானம் இரண்டிலும் இருந்து மகனை காக்க அம்மா துடைப்பத்தால் அவனை லேசாக 'டச் அப்' செய்து வெளியே அனுப்புகிறார்.

ஸ்ஸ்..யப்பா. என்னடா இது 'சொல்ல மறந்த கதை'யில் பிரமிட் நடராஜன் தன் மருமகன் சேரனை தெருவில் தள்ளி செருப்பால் அடித்து காறி உமிழும் ஓவர் ஆக்டிங் காட்சி போல இருந்து விடுமோ என்று கொதித்து வீட்டுக்கு ஓட நினைத்தேன். நல்லவேளை சாந்தனுவை யாரும் துப்பவில்லை. அத்தோடு ஊரை விட்டு போகிறார் அவர். ஏழு ஆண்டுகள் அவரை எண்ணி அம்மாவும், மாமன் மகள் இனியாவும் உருகி இளைக்கின்றனர். 'இது ஆகுறதில்லை' என்று கடைசியில் இருட்டுக்கடை அல்வாவை ஹீரோவுக்கு பார்சல் அனுப்பிவிட்டு வீட்டில் பார்க்கும் நபரை கல்யாணம் செய்து கொள்கிறார் இனியா. 

நாயகன் பெயர் 'அண்ணாமலை'. அப்பறம் என்ன? படிப்படியாக உழைத்து வாழ்க்கையில் முன்னேறுகிறார் தம்பி. அம்மாவிற்கு ஒரு கைப்பேசியை அனுப்பி அதன் மூலம் அவ்வப்போது பேசுகிறார். சுமாராக நடிக்கிறார். தனக்கு கைவசமான தொடை நடுங்கி கேரக்டரில் தங்கர். இவர் உட்பட கிட்டத்தட்ட எல்லாரும் நடிப்பை ரைஸ்மில்லில் பதுக்கி வைத்துவிட்டு வந்திருக்கிறார்கள். அவர்களோடு சேர்ந்து நாமும் கிளிசரின் போட்டு அழ எத்தனை அட்டெம்ப்ட் போட்டாலும் முடியவில்லை. 

கிராமத்து ஆடு, கோழி, நாய், படகுத்துறை, தெருக்கூத்து உள்ளிட்ட சகலமும் வழக்கம்போல் ஒளி ஓவியரின் படத்தில் ஆஜர். இசை ரோஹித் குல்கர்னி. ஒரு பாடல் கூட மனதில் நிற்கவில்லை. சாந்தனுவை பார்த்து அழகம்பெருமாள் 'சார்னு கூப்பிடாம ஐயான்னே கூப்பிடு. அதுதான் சரி. எந்த வெள்ளைக்காரன் சந்திச்சிகிட்டாலும் 'சார்' போடுறது இல்லை' வசனம் மட்டும் நன்று. 

அம்மாவின் கை(ப்)பேசியை மையமாக வைத்து உருக்கமான கதையை சொல்வார் இயக்குனர் என்று எதிர்பார்த்த நமக்கு ஏமாற்றமே மிஞ்சுகிறது. தங்கரின் பிற படைப்புகள் ஏற்படுத்திய தாக்கத்தில் 50% கூட இப்படம் ஏற்படுத்தாது வருத்தமே. தூக்கத்தில் நடக்கும் வியாதி கொண்டவராக இதில் தங்கர் நடித்து இருக்கிறார். மண்சார்ந்த கதைகளை சரியான சினிமாவாக பதிவு செய்து ரசிகர்களிடம் கொண்டு சேர்ப்பதற்கான நெறியாலும் திறனை அடுத்த படைப்பிலாவது செவ்வனே செய்வாரா? எழுந்திரிங்க தங்கர். எழுந்திரிங்க.

'உங்களுக்கெல்லாம் டூ பீஸ் ட்ரெஸ் போட்டு தைய தக்கன்னு ஆடனும், ஹீரோ நூறு பேரை வெட்டனும். அப்பதான்டா பாப்பீங்க. தாய் மண் மேல பற்று இல்லாத பதருங்க. உங்களுக்கு இப்படி படம் எடுத்தா எப்படி பிடிக்கும்?'ன்னு சவுண்டு விட்டுட்டு  எத்தனை பேர் அருவாளை தூக்கிட்டு வீட்டு வாசலுக்கு வந்தாலும் சரி. ரெண்டுல ஒண்ணு பாத்துடறேன். படம் பாத்த எனக்கு இருக்குற வெறிக்கு....வாங்க. அப்ப தெரியும்!!!!      


அம்மாவின் கை(ப்)பேசி - (வெகுஜன) தொடர்பு எல்லைக்கு அப்பால்.  
.................................................................................
                                         
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...